15/5/17

Μια αγάπη που ξεχάσαμε κάπου στα καπνογόνα.Vol.3

Το τρίτο μέρος του άρθρου μας το τρίτο ημίχρονο. Μετά τον τελικό φιάσκο όλοι οι σκεπτόμενοι οπαδοί τοποθετήθηκαν επί του θέματος και καλά έκαναν. Αλλά εμείς περιμέναμε από την πολιτεία δικαίου που διατυμπανίζουν κάποιοι,να πάρουν θέση. Αντιθέτως είδαμε τους υπεύθυνους να πετάνε το μπαλάκι ο ένας στον άλλο και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Οι αυτουργοί (κατά την άποψή των μμε) και υπαίτιοι(κατά την άποψή του κράτους) των επεισοδίων τιμωρήθηκαν και ποιοί είναι οι οπαδοί. Τον εύκολο θύμα θα του επιβληθούν, για τους πραγματικούς φταίχτες σφυρίζουν αδιάφορα.

Αυτή τη δημοκρατία έχουμε,όπου πρόεδροι με επιβαρυμένο ποινικό μητρώο είναι αθώοι και αναλαμβάνουν ομάδες που τις οδηγούν στην εξαφάνιση. Στημένα, κακές διαιτησίες, γήπεδα ερείπια κτλ... Η λίστα δεν έχει τελειωμό και με μια αστυνομική Διεύθυνση που δεν παίρνει την ευθύνη πάνω της. Και γι όλο αυτό το εύκολο θύμα είναι ο οπαδός, αυτός φταίει. Τους υπόλοιπους γιατί να τους ενοχλήσουν αφού υπάρχουν συμφωνίες κάτω από τα τραπέζια. Για ποιο κράτος δικαίου, για ποιά δικαιοσύνη, για ποιά κοινωνική εύνοια και για ποιά τήρηση νόμων κάνουμε λόγο.

Πραγματικά νιώθουμε τόσο αηδία για το όλο σκηνικό που έχει στηθεί, που δεν νιώθουμε το λόγο να γράψουμε τίποτα παραπάνω.

Τα έχουμε πει και παλιότερα και τώρα, δεν βλέπουμε κανένα να έχει όρεξη να κάτσει στο τραπέζι και συζητηθεί το θέμα.

Να βρούμε μια κοινή γραμμή σαν οπαδοί, να βρούμε τρόπους να πιέσουμε τις καταστάσεις...

Είναι απέλπιδες οι οποιεσδήποτε προσπάθειες που γίνονται... Το κλείνουμε το κεφάλαιο αυτό σεβόμενοι τους εαυτούς μας.

Σαν φόρο τιμής στον παρελθόν, γιατί το μέλλον του οπαδού είναι ζοφερά μαύρο.

Η αυλαία έπεσε, τα εύσημα μας στους συντελεστές του έργου που το έστησαν τόσο ωραία.

Θα είναι περήφανοι οι αρχαίοι συγγραφείς για τους νέους συγγραφείς του κρατικού μηχανισμού.

Για την υπογραφή...
blog.1925.gr

12/5/17

Shame to you γραμματείς και φαρισαίοι...

...ο υφυπουργός κύριος Βσιλειάδης ήταν λέει πολύ υπέρ της επανέναρξης των μετακινήσεων και μου το είχαν πει δύο διαφορετικοί άνθρωποι οι οποίοι και αξιόπιστοι είναι και αφουγκράζονται τα του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Από εκεί και πέρα άφησε λέει ο υφυπουργός να δει τον τελικό ως ένα τεστ για τους φιλάθλους. Να δει δηλαδή τι θα γίνει για να κρίνει και να αποφασίσει. Μέχρι εδώ καλά. Με μία μικρή σύμπτωση που μου έρχεται στο μυαλό... Οτι σε μία προηγούμενη ανακίνηση του θέματος των μετακινήσεων... οι οπαδοί του ΠΑΟΚ και του ΠΑΟ, με το που μπήκαν οι πρώτοι στη Λεωφόρο, άρχισαν τα μπάχαλα. Το γήπεδο έγινε γουδί (κυριολεκτικά) και σταμάτησε η οποιαδήποτε κουβέντα επί του θέματος. Τώρα θα μου πει κάποιος, ιστορίες συνομωσίας. ΟΚ δεκτό.
Στο Βόλο λοιπόν το τεστ απέτυχε και γράψαμε κάτω από τη βάση. Μαχαιριές, ξύλο, κουκούλες, σίδερα, αίματα... και ένας αστυνομικός διευθυντής απών, τα ΜΑΤ παρεάκι, το γήπεδο μπάτε σκύλοι αλέστε, χαμός, κανένας έλεγχος πουθενά σε όλη τη διαδρομή, χάος από το πρωί μπλα μπλα μπλα... Τα γνωστά που είδε όλη η Ευρώπη.

Αποφάσισε λοιπόν ο κύριος Βασιλειάδης να απαγορεύσει ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ τις μετακινήσεις οπαδών και μάλιστα να επαναφέρει το νόμο Ορφανού, περί άμεσων φυλακίσεων προς πάταξη της βίας.

Το πρώτο που θα σχολιάσω είναι ότι ο κύριος Βασιλειάδης, όπως είπε ο ένας δημοσιογράφος στο ράδιο, "βάζει GPS για να πάει σπίτι του"... και μας ήρθε να το παίξει Κλιντ Ιστγουντ στην άγρια δύση...
Είχε ο άνθρωπος όλη την καλή διάθεση αλλά τον διαψεύσαμε!!!
Δηλαδή βάλαμε στοίχημα; Δώσαμε τα χέρια; Δώσαμε καμιά υπόσχεση; Μας κάλεσε ναμιλήσουμε για τον τελικό να του πούμε την άποψή μας;
Ή κύριε Ασχετειάδη είχες πάρει τα προφορικά χτυπήματα στην πλάτη από τους προέδρους, το Δήμαρχο και την ΕΠΟ, ότι όλα θα πάνε καλά και επειδή όλοι αυτοί σε εκθέσανε ψάχνεις να βρεις τα εύκολα θύματα ή μάλλον τους πιο εύκολους δράστες να κατηγορήσεις και μάλιστα τσουβαλοποιώντας όλο το οπαδικό κίνημα;
Για να φτάσουμε κύριε Βασιλειάδη στην "αερογέφυρα του πανθεσσαλικού" έπρεπε πρώτα να εγκρίνει η ΓΓΑ και η ΕΠΟ το όλο θέμα του τελικού - που απέτυχαν συνολικά - ΜΑΖΙ ΜΕ ΕΣΕΝΑ που δήλωσες Πόντιος Πιλάτος και δεν έκανες τίποτα για όλα αυτά που έγιναν τις προηγούμενες μέρες, αλλά περίμενες με το κερί στο χέρι να βοηθήσει ο Θεός...

Έπρεπε πρώτα να σχεδιάσει σωστά η αστυνομία - που έδωσε ΟΚ - αλλά τελικά ως συνήθως έκανε αυτό που κάνουν πάντα όλοι οι αποδεδειγμένα ΑΧΡΗΣΤΟΙ σε αυτόν τον τόπο...ΣΚΑΤΑ! Το αποτέλεσμα το είδαμε (δεν ήταν η πρώτη φορά) και επιπλέον, βρήκαν και πάτημα να δηλώσουν ότι ΟΧΙ δε θα ξανα αστυνομεύσουμε ποδοσφαιρικούς αγώνες...
Οι πρόεδροι των δύο ομάδων και εξυγιαντές του εξωραϊστικού συλλόγου "ΟΙ ΔΥΟ ΠΟΝΤΙΟΙ", συνεδρίασαν, συνέφαγαν και πήγαν γήπεδο να δουν ότι είχαν κανονίσει ή συζητήσει ή αποφασίσει ή προσευχόμενοι και αυτοί για το καλύτερο...

ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΛΟΙΠΟΝ, κανένας υφυπουργός ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΣΧΟΛΗθΕΙ με το χάος που επέφεραν όλοι αυτοί συνολικά, με την ΕΠΟ, τη ΓΓΑ και το Δήμο Βόλου, να έχουν μάλλον καταναλώσει μεγάλες ποσότητες LSD, γιατί αλλιώς δε μπορείς να λες ότι όλα πήγαν καλά, την αστυνομία να ρίχνει ευθύνες στους χούλιγκαν και τους προέδρους ουσιαστικά να ακολουθούν το μοτίβο Κόκκαλη "αυτούς τους οπαδούς έχουμε τι να κάνουμε χοχοχο"... και το Βασιλειάδη να λειτουργεί ΩΣ άσχετος επι του θέματος, σα Μεγαλέξανδρος και να κόβει με το σπαθί του το γόρδιο δεσμό της αθλητικής βίας...

Υποκριτές!!! Δεν είχατε ούτε την δυνατότητα να αποφασίσετε σε ποιο γήπεδο θα γίνει ο τελικός 5 μέρες πριν διεξαχθεί.
Υποκριτές!!! Θέλατε να δείτε ποιος πρόεδρος θα πάει τελικό για να του γλύψετε τα... παπούτσια και να του κάνετε το χατίρι...
Υποκριτές!!! Η Αστυνομία κινητοποίησε λέει 200 δυμοιρίες... και έγιναν αυτά... ΤΟΣΟ ΑΧΡΗΣΤΟΙ και κανένας δεν είπε τίποτα! Δεν τράβηξε ένα αυτί. Δεν είχαμε μια παραίτηση.
Υποκριτές!!! Σε μια Ελλάδα του ότι να ναι, ο Βόλος παρουσίαζε τη γηπεδάρα και την όμορφη πόλη - μέσα από το στόμα του υπόδίκου, κατάδικου, συμμετέχοντος σε ότι αφορά αθλητική και μη δικαιοσύνη Δημάρχου... για να βγάλουν κανα φράγκο τα μαγαζια στην πόλη... Ναι Ναι ελάτε θα περάσουμε χάρμα!!!
Υποκριτές!!! Ο Πρωθυπουργός της χώρας ασχολήθηκε με το θέμα του Τελικού και τι μας είπε; Για το πέτσινο γκολ και μετά ανέβηκε για PR στη συμπρωτεύουσα...
Υποκριτές!!! Εχετε ένα προϊόν που βρωμάει από στημένα, κλίκες, μπράβους, πληρωμένους δημοσιογράφους, πληρωμένους δικαστές, υπόδικους και φυγόδικους και έρχεστε να κρύψετε όλα σας τα κόμπλεξ πίσω από αυτούς που εσείς τους φέρατε στο σημείο να κάνουν αυτά για τα οποία δεν κάνατε τίποτα για να αποφύγετε.
Υποκριτές!!! Όλοι εμείς που καταδικάζουμε τα μαχαίρια αλλά όχι τα μαδέρια, που κταδικάζουμε τη βία αλλά "σας τρέξαμε", που υπερασπιζόμαστε το οπαδικό κίνημα από το κάθε foootball-blabla, αλλά ουσιαστικά ΔΕΝ υπερασπιζόμαστε το οπαδικό κίνημα απέναντι σε ότι βλέπουμε ότι του κάνει κακό.


Ζήτω!!! Η ελληνική δημοκρατία της "πρώτης φοράς αριστερά"... Απαγόρευση μετακίνησης πολιτών μέσα στη χώρα δια νόμου, είχαμε να δούμε από τη χούντα...

Ζήτω!!! Η ελληνική αστυνομία ζητά να μην αστυνομεύει δημόσιους χώρους, δηλαδή να μην κάνει τη δουλειά της. Είναι υποχρεωμένη; Ε ΝΑΙ ΡΕ! ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΗ. Γιαυτό πληρώνεται. Πως θα γίνει δηλαδή;
Ζήτω!!! Η εξυγίανση του ποιος θα πάρει τα κόζια
Ζήτω!!! Οι επιχειρηματικές επενδύσεις και τα νταραβέρια στην πλάτη των οπαδών. Πουλάμε λιμάνια, αεροδρόμια, για περάστε!
Ζήτω!!! Οι οπαδοί που κλαίμε τη μοίρα μας, σακατεμένοι, στη Σαλονίκη μια βραδιά...
Σπάνια φωτογραφία που κυκλοφόρησε.ΠΡΟΣΟΧΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΤΑΖ! Τα ΜΑΤ στην ένδοξη και ιστορική αερογέφυρα του Πανθεσαλλικού Σταδίου Βόλου...

11/5/17

Της ζωής μας τα παιχνίδια

Μπαίνοντας πριν λίγες μέρες σε ένα παιχνιδάδικο για να πάρω ένα δώρο αντίκρισα στα ράφια την νεα version Subbuteo! Με το πέρας του χρόνου είδα ότι έχουν γίνει αλλαγές πάνω στο παιχνίδι, σαν να έδωσες να σου αναπαλαιώσουν κάποιο αντικείμενο που σου είχαν αφήσει κειμήλιο. Φυσικά τα πιτσιρίκια που περνούσαν από το εκείνο τον διάδρομο δεν  έδιναν καμία σημασία στο συγκεκριμένο “παιχνίδι”. Βλέπεις τώρα υπάρχουν οι πανάκριβες κονσόλες με το PRO και το FIFA, τα οποία είναι πολύ πιο ρεαλιστικά και τα γραφικά  τους αγγίζουν την πραγματικότητα. Το Subbuteo όμως είχε την δική του μαγεία, θυμίζει το παρελθόν.  Τις τσιμεντένιες κερκίδες, την φανέλα χωρίς χορηγό και την πλάτη που είχε μόνο έναν αριθμό. Παίρνοντας την συσκευασία στα χέρια μου αυτόματα πέρασαν δεκάδες εικόνες από το παρελθόν μπροστά από τα μάτια μου. Δεν μπορώ να ξεχάσω τις στιγμές που γυρνούσαμε από την αλάνα επειδή είχε βραδιάσει και μαζευόμασταν σε σπίτια για να παίξουμε Αργεντινή - Βραζιλία και Γερμανία - Αγγλία. Δυστυχώς όμως μαζί με τις αλάνες χάθηκαν και όλες αυτές οι μαγικές στιγμές…
Ας σταματήσουμε όμως να αναπολούμε το παρελθόν και ας κάνουμε μια μικρή αναφορά στην ιστορία αυτού του μαγικού παιχνιδιού. Το αφιέρωμα μπορεί να είναι μικρό και να υπάρχουν πάρα πολλά κενά αλλά δεν είμαστε δημοσιογράφοι να κάνουμε ρεπορτάζ, είμαστε οι εναπομείναντες ρομαντική του ποδοσφαίρου και γράφουμε όσα μάθαμε και διαβάσαμε αριστερά δεξιά.
Ο Peter Adolph που ζούσε στο προάστιο του Κεντ (νοτιοανατολική Αγγλία)  είχε αγάπη το ποδόσφαιρο και προσπάθησε να  παρουσιάσει στην Αγγλική Υπηρεσία Ευρεσιτεχνίας ένα νέο επιτραπέζιο παιχνίδι. Η αρχική ονομασία του παιχνιδιού ήταν “The Hobby” και προερχόταν από το αγαπημένο του αρπακτικό γεράκι (Hobby Hawk). Ο Peter πέρα από το ποδόσφαιρο είχε και μεγάλη αγάπη τα πτηνά και ασχολούνταν και με την ορνιθολογία.

Το παιχνίδι που παρουσίασε δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια μικρογραφία ποδοσφαίρου! Η συσκευασία περιείχε τυπωμένους μικροσκοπικούς παίχτες σε χαρτόνι οι οποίοι αποτελούσαν τις δυο ομάδες. Τα πρώτα  χρώματα που είχαν οι δύο ομάδες ήταν κόκκινες φανέλες με λευκό σορτσάκι και μπλε φανέλες με λευκό σορτσάκι. Για να σταθεροποιηθούν οι ποδοσφαιριστές από χαρτόνι  ο Peter έπρεπε να σκεφτεί πως μπορεί να δημιουργήσει βάσεις. Βλέποντας το παλτό της μητέρας του σκέφτηκε ότι τα κουμπιά θα ήταν μια πολύ ωραία λύση στο πρόβλημα του, έτσι τοποθετώντας ανάποδα τα κουμπιά και βάζοντας στις ειδικές εγκοπές  τους ποδοσφαιριστές από χαρτόνι έλυσε  και το βασικότερο πρόβλημα που είχε μέχρι εκείνη την στιγμή. Στην συνέχεια όμως έπρεπε να βάλει φαντασία και να δημιουργήσει το γήπεδο!!

Τα τέρματα που δημιούργησε ήταν φτιαγμένα από σύρμα, τα δίχτυα από χαρτί και η μπάλα ήταν από πλαστικό. Επίσης για να ελέγχεις τους  τερματοφύλακες υπήρχαν βάσεις με μεταλλικές ράβδους.
Το μόνο όμως που έλειπε στην αρχική παρουσίαση του παιχνιδιού ήταν ο “χλοοτάπητα”.  Ο Peter Adolph συνιστούσε το παιχνίδι να παίζεται πάνω σε στρατιωτική κουβέρτα  και αφού είχε τεντωθεί καλά έπρεπε να σχεδιαστούν οι γραμμές του γηπέδου με κιμωλία. Να αναφέρουμε ότι οι στρατιωτικές κουβέρτες ήταν σε αφθονία μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Αφού παρουσιάστηκε το παιχνίδι,  η Υπηρεσία Ευρεσιτεχνίας απέρριψε το παιχνίδι για την ονομασία (“Hobby”) του,  με την δικαιολογία ότι θα παραπλανούσε το αγοραστικό κοινό.  Έτσι ο Peterάλλαξε το όνομα του με την ονομασία Subbuteo, που ήταν η λατινική ονομασία του Hobby. Μετά από αυτή την αλλαγή εξασφάλισε το εμπορικό σήμα που υπάρχει μέχρι και τις μέρες μας.

Το Subbuteo πρωτοκυκλοφόρησε στην αγορά το 1948 και η απροσδόκητα μεγάλη επιτυχία έκανε τον Peter Adolph να τα παρατήσει όλα και να ασχοληθεί μόνο με τον τρόπο που θα μπορούσε να κάνει καλύτερο και ομορφότερο το ποδοσφαιράκι. Εμείς δεν θα κάνουμε ιστορική αναδρομή, απλά θα αναφέρουμε κάποιες ημερομηνίες που άλλαξαν κατά πολύ το Subbuteo.

Έτσι λοιπόν:
  • Το 1950 οι παίκτες του Subbuteo δεν ήταν πλέον από σκληρό χαρτόνι αλλά από πλαστικό. 
  • Το 1960 οι εμφανίσεις ήταν κοντομάνικες με V στο λαιμό και ο πλαστικός παίκτης είχε μια κλίση στο σώμα του.  
  • Το 1966 μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο οι ομάδες έγιναν πάνω από 54.
  • Το 1967 ήρθε η νέα έκδοση της μινιατούρας που θεωρείται η κλασική μέχρι και σήμερα και έμεινε γνωστή ως “heavyweight figure”. Οι εμφανίσεις των ποδοσφαιριστών είχαν περισσότερες λεπτομέρειες όπως τις μακρυμάνικες φανέλες ενώ τα χρώματα και τα σχέδια πλησίαζαν περισσότερο τις αυθεντικές στολές των ομάδων.
  • Επίσης κλείνοντας το άρθρο να αναφέρουμε ότι το Channel 4 είχε καλύψει ζωντανά  το Παγκόσμιο Κύπελλο Subbuteo που είχε διοργανωθεί στην Ρώμη.
  • Ελπίζουμε με αυτό το αφιέρωμα  να σας ξυπνήσαμε εικόνες από το παρελθόν και να σας θυμίσαμε ωραίες στιγμές.  

Υ.Γ Να το αναφέρουμε ξανά ότι δεν είμαστε δημοσιογράφοι και το παραπάνω κείμενο δεν ήταν ρεπορτάζ. Ελπίζουμε με τα σχόλια σας να εμπλουτίσετε και άλλο το αφιέρωμα που κάναμε και να προσθέσετε τυχόν παραλείψεις που κάναμε. 

Για την υπογραφή...
blog.1925.gr


10/5/17

Lens - Strasbourg: Τριτοκοσμικές καταστάσεις οι φλώροι

Στη Γαλλία μετά τις απανωτές απαγορεύσεις μετακινήσεων των οπαδών, αλλά και τις τιμωρίες γκρουπ και γηπέδων, οι αντιδράσεις αρχίζουν και γίνονται μαζικότερες, αλλά κυρίως συντονισμένες και ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ (κατά λάθος πάτησα το caps lock), έτσι ώστε να δώσουν μεγαλύτερη βαρύτητα σε αυτά στα οποία εναντιώντονται. Φυσικά η οπαδική, αλλά και η γενικότερη κοινωνική κουλτούρα των γάλλων, τους επιτρέπει να δούν πιο καθαρά, το συμφέρον αλλά και τον κοινό αντίπαλο... Εχουν δηλαδή τη δυνατότητα να αποκωδικοποιήσουν πιο εύκολα, τα αυτονόητα δικαιώματα τους και να τα διεκδικήσουν ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ (κατά λάθος πάτησα το caps lock). 
Αν για παράδειγμα έχουν ένα ντέρμπυ στο οποίο μπορεί να κρίνεται και το μέλλον των μετακινήσεων, ή για παράδειγμα έχουν μπλέξει με ηλίθιο υφυπουργό και άχρηστη ομοσπονδία, το πιο πιθανό - παντού υπάρχουν εξαιρέσεις - θα κοιτάξουν να μην τους δώσουν πάτημα ώστε να επαληθεύσουν την αχρηστία τους... 
Θα δούμε πολλές εικόνες αυτές τις τελευταίες αγωνιστικές στα γαλλικά γήπεδα. Ήδη, κοινά πανό, ανακοινώσεις από συνδέσμους και κινήσεις που μόνο φόβο δεν προκαλούν στο κοινό αίσθημα. Την αγωνιστική αυτή παρά την απαγόρευση της μετακίνησης, οι οπαδοί της O.Marseille αναμένονται μαζικά στο εχθρικό Bordeaux και εκεί θα έχουμε ένα ακόμη τεστ του τι αναμένεται να γίνει. Προσωπικά, ποντάρω ότι μαχαιριές και χτυπήματα με μεταλλικούς σωλήνες δε θα έχουμε. Καμιά καλή με τη ζώνη μπορεί να πέσει (θυμήθηκα αμυδρά, που μου τις είχε ρίξει ο πατέρας μου κάποτε και τον ευχαριστώ)... 

Οι εικόνες είναι από το προχθεσινό Lens - Strasbourg όπου οι οπαδοι των δύο ομάδων δεν έχουν κάποια αδερφοποίηση, ούτε έχουν κάποια ανάγκη για αγκαλίτσες και φιλάκια. Έχουν όμως να σκεφτούν ότι είναι πολύ καλύτερα να έχουν τη δυνατότητα να ταξιδέψουν για να δουν την ομάδα τους και ταυτόχρονα να περάσουν καλά χωρίς να χρειάζεται να προετοιμάσουν κάποια πολεμική επιχείρηση. 
Προχτές στο Βόλο νομίζω ότι το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού είχε εκδώσει ειδική Νότα δεσμεύοντας την περιοχή για πολεμικές ασκήσεις με πραγματικά πυρά...

Φυσικά η γαλλική αστυνομία ήρθε να τηρήσει την τάξη και να συνοδεύσει τους οπαδούς της Strasbourg στο γήπεδο. Όπως πάντα χρήσιμοι εκεί που δε χρειάζονται και άχρηστοι όπου τους χρειαστείς... 

9/5/17

Μια αγάπη που ξεχάσαμε κάπου στα καπνογόνα

Πριν μπούμε στην ουσία του θέματος να διευκρινίσουμε κάτι:
Πρώτον το άρθρο δεν έχει απολογητικό υπόβαθρο, ο καθένας μας και όλοι μας είμαστε υπεύθυνοι των επιλογών μας. Ούτε θα απολογηθούμε σε κανέναν για πράξεις άλλων.
Δεύτερον στο άρθρο θα υπάρχει ο όρος " οπαδικό κίνημα" για διευκόλυνση της γραφής, διότι στην πραγματικότητα οπαδικό κίνημα στην Ελλάδα δεν υπάρχει(προσωπική άποψη)!

Στην χώρα που γέννησε το θέατρο, γράφτηκαν όπως είναι φυσιολογικό σπουδαία αριστουργήματα. 
Κάτι που συνεχίζετε και στις μέρες μας, έχοντας την τύχη να παρακολουθούμε ένα άριστο από απόψεις σκηνοθεσίας εκτέλεση από τους ηθοποιούς.
Μας δυσκολεύει κάπως το γεγονός σε ποιά μορφή της 7ης τέχνης να το τοποθετήσουμε κωμωδία, τραγωδία ή παρωδία.!Μπορεί και τα τρία μαζί.
Τους τελευταίους μήνες βλέπουμε εξελίξεις στο ποδόσφαιρο που έχουν ξεπεράσει κάθε φαντασία, σε ένα παιχνίδι που ουδεμία σχέση έχει με το ποδόσφαιρο σαν άθλημα, που λατρέψαμε και μας συγκίνησε. Παιχνίδι που διαδραματίζεται εκτός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου. Πρωταγωνιστές που επιζητούν το καθαρό ποδόσφαιρο σαν πρόσχημα αλλά με απώτερο σκοπό τα προσωπικά τους οφέλη, όπως είναι αυτονόητο οι ομάδες σαν σύλλογοι, σωματεία ονομάστε όπως θέλετε ανέρχονται σε δεύτερη μοίρα.
Και φτάνουμε στο βασικό ζήτημα που για μας είναι το μείζον θέμα.
Νίκη με κάθε μέσο ή ομάδα που αγωνίζεται με αξιοπρέπεια και ας χάνει.
Επειδή ο τίτλος μπορεί και να σας μπερδεύει κάπως ας το απλοποιήσουμε.
Τι θέλουμε, τι επιθυμούμε σαν απλός κόσμος σαν φίλαθλος, σαν οπαδός σαν λάτρης του ποδοσφαίρου νίκη με κάθε τρόπο, να νικάμε για να νιώσουμε μάγκες γνωρίζοντας ότι δεν ήρθε με καθαρό τρόπο.
Πριν απαντήσουμε στο ερώτημα τάδε, ας κάνουμε όλοι την αυτοκριτική μας ανεξαρτήτου ομάδας που υποστηρίζουμε, ποιά είναι τα λάθη της ομάδας, όλα στο σωματείο μου είναι καθαρά. Κοιτάμε πρώτα την καμπούρα μας, έπειτα το παίζουμε κριτές των πάντων. Αλλά επειδή σε τούτη την χώρα μάθαμε να φταίνε πάντα οι άλλοι, παίζοντας κρυφό με την αλήθεια.
Ύστερα ας σταματήσει πια αυτή η καραμέλα ότι εμείς τα κάνουμε επειδή πριν από μας είχαν κάνει τα ίδια και οι άλλοι.
Δικαιολογίες για να μην δείτε την ωμή πραγματικότητα, που πόθος όλων πια είναι η νίκη που έρχεται με κάθε μέσο.
Σιγά μην μας νοιάζει το ποδόσφαιρο, νίκη και πάλι νίκη.
Είναι φυσικό ακόλουθο ότι αφού το ποδόσφαιρο είναι μπίζνες πια τον εκάστοτε επιχειρηματία τον ενδιαφέρει το κέρδος.
Αλλά εσύ σαν φίλαθλος, οπαδός, απλός φίλος ή λάτρης τι προσδοκάς τι θέλεις πια.
Όλο αυτό μας οδηγεί στην σκέψη ότι αφού ούτε εσείς οι ίδιοι τι πραγματικά θέλετε να παρακολουθήσετε από το άθλημα που λέγετε ποδόσφαιρο.
Μην απαιτείται από αυτούς που ελέγχουν το ποδόσφαιρο να σε σεβαστούν.
Που πολύ απλούστατα μην αναμένεται από τους εκάστοτε επιχειρηματίες να ενδιαφερθούν για το καλό ποδόσφαιρο και όχι ότι θα καθαρίσουν το ποδόσφαιρο, τα κοζια θέλουν να αλλάξουν.
Μας βλέπουν σαν πελάτες, επειδή εμείς τους δώσαμε το δικαίωμα αυτό.
Όταν εσείς συνειδητοποιήσετε τι θέλετε, τότε μπορεί να αλλάξουν τα πράγματα αλλά ως τότε είμαστε έρημοι των επιλογών τους.
Άμα σου δημιουργήθηκε απορία τι εμείς θέλουμε, σου ξεκαθαρίζουμε ότι θέλουμε η ομάδα να αγωνίζεται με πάθος, να τα δίνει όλα, να σέβεται τον κόσμο της ακόμα και να χάνει αλλά τουλάχιστον θα φεύγουμε από το γήπεδο γεμάτη με συναισθήματα υπερηφάνειας λόγω ότι η ομάδα το πάλεψε δίκαια.
Πάμε στο φλέγον ζήτημα " οπαδικό κίνημα"  δεν υπάρχει πια, για πια αγάπη για την ομάδα μιλάμε, για πια νοοτροπία...
Μόνο για μπάχαλα σκέφτονται και πως θα φάνε τον απέναντι, τι σχέση έχει όλο αυτό με το οπαδικό κίνημα, ουδέ μια εννοείται όταν μέσα υπάρχει μόνο μίσος και το ποιός θα κάνει κουμάντο στην εκάστοτε περιοχή με το κάθε έμμεσο τρόπο.
Για πιο σεβασμό στην έννοια ζωής του άλλου, όταν σκάνε full καβατζωμένοι, πια μάχη χεράτη...
Ποιός θα τους απομακρύνει αυτούς από τα πέταλα, κανένας!
Αντιθέτως είναι τα πρότυπα για την πλειοψηφία.
Ένας λαός χωρίς παιδεία ,μια χώρα που βουτάει στην ανυπαρξία της, διαγράφοντας το όρο μπέσα!
Ένα ανύπαρκτο οπαδικό κίνημα, με μοντέρνους χούλιγκαν.

Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώθηκαν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα όπου θρηνήσαμε έναν οπαδό από τις βλακώδεις ενέργειες ψευτό οπαδών και μετά από λίγα 24ώρα "οπαδοί" συγκρούστηκαν σε στημένο τελικό από τις κρατικές εξουσίες, ώστε να κλείσει μια καλή το ανύπαρκτο οπαδικό κίνημα.
Συγχωροχάρτια δεν θα δώσουμε γιατί είμαστε υπαίτιοι όλοι μας γι' αυτή την αρρωστημένη κατάσταση.
Κρίμα για τα νεκρά παιδιά, που δεν έγιναν παράδειγμα ώστε να καλυτερέψουν οι καταστάσεις.
Κρίμα για μας που αγαπήσαμε το οπαδικό κίνημα και προσπαθήσαμε να το κρατήσουμε ζωντανό.
Κρίμα που στις εποχές που ζούμε το να πας γήπεδο είναι πια επικίνδυνο είτε να ματώσεις από την αυθαίρετη αστυνομική βία είτε από άλλους επειδή δεν υποστηρίζουμε την ίδια ομάδα.
Κρίμα που αντί να παλεύουμε μαζί για να ξαναγυρίσουν οι Κυριακές, παλεύουμε για να βγάλουμε τα μάτια μας.
Δεν έχει σημασία είτε ανήκεις στους φιλάθλους, στους οπαδούς ή στους απλούς ποδοσφαιρόφιλους το γήπεδο δεν είναι πια για μας.
Μια υποσημείωση για να κλείσουμε το θέμα αυτό και να πάμε στο τρίτο μέρος, φταίμε ΟΛΟΙ ΜΑΣ ας αφήσουμε τα δήθεν, άμα θέλαμε θα τα φέρναμε όλα τούμπα και οι Κυριακές θα ήταν δικές μας. Δεν θέλουμε και τέλος το παραμύθι!!!
ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΟΥΝ 90 ΛΕΠΤΑ...ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ...το ξεχάσαμε και αυτό κάπου στις καντίνες με τα βρώμικα!

Για την υπογραφή...
blog.1925.gr

Υ.Γ. Θα υπάρξει άλλο ένα άρθρο με το τρίτο μέρος του όλου θέματος.

5/5/17

Για να μην θρηνήσουμε άλλα θύματα

Δεν θα μπω καν στην διαδικασία να γράψω οτιδήποτε για τους άτιμους και τους ξεφτίλες που την έπεσαν 10 σε 1 στο παλικάρι από την Πάφο με αποτέλεσμα να χάσει την ζωή του. Άλλωστε όσοι ασχολούνται με τον χώρο ξέρουν ότι τέτοια σκουλήκια τρυπώνουν σε όλες τις ομάδες, άλλοι τους διώχνουν με τις κλωτσιές και σε άλλους βασιλεύουν. Όσα ήταν να γραφτούν για αυτούς που εκπροσωπούν την σαπίλα των «οπαδών» έχουν γραφτεί, αλλά δεν είναι μόνο αυτοί που έχουν αίμα στα χέρια τους, είναι και κάποιοι άλλοι με ακριβά κουστούμια και σφικτές γραβάτες. Αυτοί που στο όνομα της καταπολέμησης δήθεν του χουλιγκανισμού κατάφεραν η οπαδική σκηνή στην Ελλάδα του σήμερα να παραδοθεί στον υπόκοσμο, στα σκουλήκια, στα μπραβιλίκια, στα ραντεβού θανάτου και στην τυφλή βία στους δρόμους. 
Το 2014 είχα την τιμή να εκπροσωπήσω την ΘΥΡΑ 9 στην επιτροπή νομικών της βουλής στην συζήτηση για τον τρομονόμο Ιωνά και την Κάρτα Οπαδού. Εκείνη την μέρα στην τοποθέτηση μου μεταξύ άλλων είχα δείξει και μια φωτογραφία του Μιχάλη Φιλόπουλου οπαδού του Παναθηναϊκού που είχε πέσει νεκρός σε ραντεβού θανάτου στην Παιανία. Δείχνοντας την φωτογραφία ζήτησα από τους βουλευτές αν είναι τόσο σίγουροι για τα μέτρα καταστολής και απαγορεύσεων που θα ψηφίσουν τότε να πάνε να εξηγήσουν στην μάνα του Φιλόπουλου γιατί όλα αυτά δεν γλίτωσαν το παιδί της. Ήταν μια ύστατη προσπάθεια να δώσω στους βουλευτές να καταλάβουν ότι ο τρομονόμος Ιωνά όχι μόνο δεν θα έλυνε το πρόβλημα της βίας αλλά θα το οδηγούσε σε ανεξέλεγκτες μορφές. 
Η στοχοποίηση των συνδέσμων από τα Μ.Μ.Ε και την κοινωνία, η βίαιη καταστολή από τα ΜΑΤ και οι απαγορεύσεις μετακινήσεων όχι μόνο δεν έλυσαν το πρόβλημα της οπαδικής βίας στην Ελλάδα αλλά το φούντωσαν ακόμα παραπάνω και εξηγούμαι. 
1) Η στοχοποίηση των συνδέσμων κάποιες φορές δίκαια και άλλες ΠΟΛΛΕΣ φορές άδικα οδήγησε πολλούς υγιώς σκεπτόμενους φιλάθλους μακριά από τους συνδέσμους στον φόβο να μην είναι δακτυλοδεικτούμενοι και να μην τους δημιουργηθεί πρόβλημα στην προσωπική τους ζωή. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα οι σύνδεσμοι σε πολλές περιπτώσεις να πέσουν στα χέρια ατόμων που σε καμιά περίπτωση δεν είχαν οπαδική κουλτούρα. Αυτά τα άτομα οδήγησαν τους συνδέσμους σε άλλους δρόμους με μπραβιλίκια, ναρκωτικά, προστασίες και προσηλυτισμών νέων με βασικό χαρακτηριστικό την ετοιμότητα τους να «μπλέξουν» και όχι την αγάπη τους για την ομάδα. 
2) Η βίαιη καταστολή από τις δυνάμεις της αστυνομίας κάνει το κοκτέιλ των ελληνικών γηπέδων ακόμα πιο εκρηκτικό. Μπάτσοι χωρίς κατάλληλη εκπαίδευση, πωρωμένοι για ξύλο και κρυμμένοι πίσω από την ασφάλεια της ατιμωρησίας λειτουργούν σαν ακόμα ένα γκρουπ χούλιγκαν δημιουργώντας ακόμα και βεντέτες με συνδέσμους. Όλα αυτά σε συνδυασμό με το βρώμικο Ελληνικό ποδόσφαιρο, που ουσιαστικά στηρίζεται από το κράτος και προστατεύεται μέσω της καταστολής των διαμαρτυριών από την αστυνομία, δημιουργούν το κατάλληλο πολεμικό κλίμα σε κάθε αγώνα. 
3) Οι απαγορεύσεις μετακινήσεων το μόνο που κατάφεραν είναι να οδηγήσουν τις συγκρούσεις λίγα μέτρα μακριά από το γήπεδο με πιο βίαιες και οργανωμένες συμπλοκές. Η απομάκρυνση του οπαδού από τον φυσικό του χώρο, που δεν είναι άλλος από το γήπεδο, ξεκίνησε ένα συμμοριτοπόλεμο με επιδρομές σε συνδέσμους αντιπάλων, με ραντεβού θανάτου και καθημερινά πεσίματα σε οπαδούς άλλων ομάδων σαν και αυτό που στοίχισε την ζωή στον Νάσο αλλά και σε πολλούς άλλους. Πλέον στο γήπεδο δεν έχει σημασία πόσο δυνατά θα φωνάξεις αφού δεν έχει αντίπαλο να σε ακούσει και αφού δεν μπορείς να κοντραριστείς στην φωνή, στα πανό και στα πειράγματα τότε είναι που δημιουργείται η ανάγκη να κοντραριστείς στους δρόμους και όχι με όρους οπαδικούς παντελονάτους αλλά με συμμορίτικούς. Ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες που εφάρμοσαν σκληρούς νόμους κάποιοι στην Κύπρο έχουν το ΘΡΑΣΟΣ να μας παρουσιάζουν όλα όσα έχουν αποτύχει σε άλλες χώρες σαν την λύση του προβλήματος. 
Η δική μου θέση παραμένει σταθερή, οι σύνδεσμοι επιβάλλεται να μπουν στο παιχνίδι και όχι να στοχοποιούνται και να απομονώνονται. Η πολιτεία έχει χρέος να βρει τους τρόπους να εκμεταλλευτεί τους συνδέσμους για να δημιουργήσει οπαδική παιδεία στα γήπεδα. Καταρχήν πρέπει να τους εμπλέξει στο διάλογο ως σύμμαχους στο να μην θρηνήσουμε θύματα και όχι ως μέρος του προβλήματος. Όσοι σύνδεσμοι συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις του ’14 είχαν εκφράσει την ετοιμότητα να μπουν στο διάλογο με προτάσεις, σήμερα 3 χρόνια μετά δεν μας έχει ζητηθεί η γνώμη μας πάνω σε κανένα θέμα. 
Απ’ ότι φαίνεται κάποιοι περιμένουν το κακό να γίνει για να βγαίνουν ως κριτές στα διάφορα πάνελ των εκπομπών και να σχολιάζουν για τους κακούς οπαδούς κρύβοντας στον κόσμο τις βαρύτατες ευθύνες που φέρουν οι ίδιοι. Εμείς πάντως έχουμε βαρεθεί να αποφασίζουν άλλοι για εμάς χωρίς εμάς, χωρίς την γνώμη μας και το κυριότερο χωρίς να έχουν την απαιτούμενη γνώση. Κουράγιο στην οικογένεια του.

 Νάσο ας ελπίσουμε να είναι ο τελευταίος.

Για την Υπογραφή
Adamos Efstathiou

18/4/17

Ανάμεικτες σκέψεις οπαδού...

Οπαδός,νοσταλγία,ψύχωση!

Τρείς λέξεις που για τα παιδιά του πέταλου σημαίνουν πολλά και για τον κάθε άνθρωπο με διαφορετική σειρά.
Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε για όσους παρέμειναν πιστοί στο ιδεολογικό υπόβαθρο που αντιπροσωπεύει η ομάδα του καθενός,όπως και η οπαδικη νοοτροπία τους. Μια ανοιξιάτικη μέρα, ο ουρανός καθαρός και στο υπολογιστή να παίζει ροκ playlist... Μια ανάσα πριν βουτήξουμε στις αναμνηστικές φωτογραφίες της καρδιάς μας. Στις δύσκολες εποχές που όλοι βιώνουμε και τα χτυπήματα που δεχόμαστε από το σύστημα αυτό που μας κρατάει είναι η αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη. Όπως εύκολα αντιλαμβανόμαστε το ποδόσφαιρο και συνάμα ο οπαδικος χώρος δεν έμειναν στην απ' έξω από την πραγματικότητα. Οπαδός δεν θα σου πούμε εμείς ποιός είναι, εμείς απλά θα μεταφέρουμε κοινά βιώματα των κερκίδων, που μέσω του μπλογκ τα εξωτερικεύουμε. Ούτε συγγραφείς είμαστε ούτε αρθρογράφοι, γράφουμε όπως νιώθουμε, αυτοί είμαστε, αυτοί είναι η ιδιοσυγκρασία μας.
Εδώ δεν θα διαβάζετε μόνο ομορφιές αλλά και τα κακά κείμενα του οπαδού... Μέσω των κειμένων και των φωτογραφιών παρουσιάζουμε έναν άλλο οπαδικο χώρο γιατί υπάρχει και αυτός.
Δεν είναι μόνος ο κακός οπαδός όπως θέλουν οι δημοσιογράφοι, η επο, το υπουργείο και η αστυνομία να παρουσιάσουν.


Ο οπαδός έχει αξιοπρέπεια,μια έννοια πολύ δύσκολη στο χώρο που είμαστε αλλά υπάρχει, προτιμάει να μην ανήκει σε κάτι που δεν του ταιριάζει,δεν είναι αυτό που γαλουχήθηκε. Μπορεί η απόφαση να πάρθηκε δύσκολα αλλά νιώθει σωστός και είναι σεβαστός γιατί παρέμεινε ο ίδιος δεν έπεσε...
Δεν ξεχάσαμε τι μας έμαθαν οι παλιότεροι, δεν αγνόησαμε τα μαθήματα του δρόμου, δεν συμβιβάστηκε η ιδεολογία μας με το μοντέρνο. Δεν ανήκουμε στην κλίκα των μοδατων οπαδών, δεν βγάζουμε σελφι, δεν κανουμε τσεκ ιν... βγάζουμε μια φώτο όπως παλιά όλο το παρεακι χωρίς δυσκολία αλλά χαρούμενες φάτσες γιατί είμαστε εδώ για την ομάδα. Η φωτογραφία δεν θα αναρτηθεί στα κοινωνικά δίχτυα αλλά θα παραμείνει στο αρχείο για μας.
Νοσταλγία μας πιάνει για του πέταλου τα χρόνια,εκεί παλιά στα τσιμέντα και στις εθνικές. Η καρδιά και ο νους δεν μπορεί να ξεχάσουν όσοι εμείς θέλουμε να τα κλείσουμε στο χρονοντούλαπο διότι μας οδηγουν αλλού οι αναμνήσεις αυτές.
Η ζωή εξελίσσεται και προχωράει δεν μπορούμε να μείνουμε στο τότε... Όχι ότι τα χρόνια εκείνα ήταν άγια, η διαφορά είναι ότι τότε ήταν γνήσια οπαδικη αλητεία,βγάζαμε γούστα για την ομάδα. Δυστυχώς το τώρα εμάς δεν μας πάει, πως να στο πούμε δεν κολλάμε. Η κάθε γενιά έχει τα δικά της οπαδικα πρότυπα, τα τωρινά πρότυπα χτίζονται στο νετ και όχι στα πέταλα όπως αρμόζει.
Θα στεκόμαστε στον πλευρό των πιτσιρικάδων άμα καταλαβαίναμε ότι αγωνίζονται για το οπαδικο χώρο, χωρίς προσωπικές βλέψεις και αναδείξει του εγώ τους,τότε ναι θα είμασταν αρωγοί. Δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν υπάρχει από την νέα γενιά,που φταίμε και εμείς που δεν έχει τα παρόμοια αντανακλαστικά με τους παλιότερους. Γι αυτό και πολλούς άλλους λόγους μας πιάνει μια γλυκειά νοσταλγία,κρίμα που δεν γίνονται και τώρα αλλά κάποιοι έδωσαν δικαίωμα στο σύστημα να καταστρέψει το οπαδικο χώρο και τις Κυριακές μας.
Σεβασμός,αξιοπρέπεια,αλληλεγγύη,τρέλα έννοιες άρτια συνδεδεμένες με το ορισμό του οπαδού...
"Ψύχωση: Η ψύχωση (psychosis- psychοse) είναι διανοητική πάθηση κατά την οποία ο πάσχων εμφανίζει απώλεια της επαφής με την πραγματικότητα με συνέπεια την εμφάνιση αγχωδών διαταραχών."Ο ορισμός της αγάπης μας για την ομάδα που δεθήκαμε από πιτσιρίκια,πριν ακόμα μπουσουλησουμε,ξέραμε ποιά ομάδα θα υποστηρίζαμε. Μπορεί λόγω των υποχρεώσεων μας να είμαστε μακριά από το γήπεδο,αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν παρακολουθούμε τα πεπραγμένα των ομάδων μας. Θέλουμε μέσω αυτών των γραμμών να σαν θυμίσουμε ότι ο οπαδός διαμορφώνεται στο πέταλο και τους δρόμους...όχι από τα κοινωνικά δίχτυα και τα ρούχα...


Κλείνουμε με ένα στίχο από μια αγαπητή μπάντα:
"Ρίξε φωτιά στάχτη κάνε τη μνήμη
Γιατί ποτέ μου δεν ξέχασα να σ' αγαπώ"

Για την υπογραφή...
blog.1925.gr

28/3/17

Είμαστε απολίτιστοι...

...ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΣΑΣ…  
Στην εποχή που ζούμε εάν είσαι φίλαθλος και γουστάρεις τις ανατροπές της Barcelona , εάν τρελαίνεσαι με τις ντρίπλες του Cristiano, τότε είσαι ένας υγιείς πολίτης που του αρέσει ο αθλητισμός.

Εάν όμως είσαι οπαδός τότε αρχίζουν οι υπέροχοι χαρακτηρισμοί όπως χούλιγκαν, αλήτης, απροσάρμοστος στην κοινωνία και κάποιες φορές σκέφτεσαι  ότι καλύτερα που αποσύρθηκε ο νόμος 4000 και δεν σε αποκαλούν «τέντυ μπόϊ». Με την ιδέα ΟΠΑΔΟΣ, εδώ και χρόνια έχουν παίξει όλοι το παιχνίδι τους και στον βωμό του ευρώ και του κλικ σε έχουν παρουσιάσει σαν έκτρωμα της κοινωνίας. Τα μαύρα πρωτοσέλιδα με τις κεφαλαίες λέξεις όπως «τετέλεσται», «μπόχα», «αηδία» και «δολοφόνοι του ποδοσφαίρου» έχουν ως αποδέκτη εσένα, τον οπαδό.

Στα 18 σου, εάν σε δουν να βγαίνεις από κάποιο σύνδεσμο τότε ίσως έχεις μπλέξει με ναρκωτικά και δεν το ξέρεις. Ενώ εάν στα 18 σου στο πανεπιστήμιο αράζεις όλη την ημέρα σε και κάποιο “αριστερό” ή “δεξί” τραπεζάκι τότε είσαι συνειδητοποιημένος νέος με πολιτικές απόψεις που αύριο μεθαύριο θα σώσουν την κοινωνία μας… Εάν πετάξεις κάποιο καπνογόνο στο γήπεδο πιθανόν να είσαι δολοφόνος και να πρέπει να καταδικαστείς γι αυτή σου την πράξη. Ενώ σε λίγες μέρες που θα δούμε τις αυτοσχέδιες ρουκέτες που χωρίζουν ένα νησί στα δυο τότε θα μιλάμε για τήρηση των παραδόσεων και πιθανόν τα ακρωτηριασμένα χέρια να συγκαταλέγονται στα ήθη και έθιμα της κοινωνίας μας. Για να μην υπάρχουν τυχόν παρεξηγήσεις με άτομα που ανήκουν σε αυτά τα νησιά ή τηρούν τέτοιου είδους παραδόσεις, εμείς απλά το γεγονός το χρησιμοποιήσαμε σαν παράδειγμα στο πως θα παρουσιαστούν τα γεγονότα από τις τηλεοράσεις μας και σε εικόνα High Definition, σε λίγες μέρες.

 Επίσης, ο οπαδός είναι αυτός που έχει διώξει τις οικογένειες από τα γήπεδα και OXI δεν είναι τα σωματεία και οι υπεύθυνοι των ομάδων που έχουν τις τιμές των εισιτηρίων 30 ευρώ και μάλιστα σε γήπεδα προπολεμικά. Άλλωστε, έχουμε δει όταν παίζει ο 12ος με τον 14ο του πρωταθλήματος τα γήπεδα είναι παιδικές χαρές και τόπος συνεύρεσης οικογενειών...  
Οι δημοσιογράφοι εάν χρειαστεί μπορεί να σε χρησιμοποιήσουν είτε θετικά είτε αρνητικά μόνο και μόνο για να φτιάξουν την είδηση τους. Ο οπαδός μπορεί κάλλιστα να παρομοιαστεί με ένα μαχαίρι και θα σας εξηγήσουμε με ένα παράδειγμα τι εννοούμε. Εάν χρειαστεί την μια μέρα το μαχαίρι μπορεί να το παρουσιάσουν ως πολύτιμο αντικείμενο που θα κόψει σε φέτες το ψωμί της οικογένειας και την επόμενη μέρα θα το παρουσιάσουν ως αντικείμενο που μπορεί να αφαιρέσει και μια ανθρώπινη ζωή. Έτσι, όταν ο οπαδός πηγαίνει στην άλλη άκρη της γης ή μετακινείται - κατά χιλιάδες - σε αντίπαλες έδρες, τότε τα πρωτοσέλιδά τους σε παρουσιάζουν ως τον  «ΠΥΡΙΝΟ ΚΟΣΜΟ», ενώ μόλις δυσκολέψουν οι καταστάσεις στο προβληματικό και ανάξιο προϊόν τους, τότε είναι που ο οπαδός σκοτώνει τον αθλητισμό σαν το μαχαίρι…

Με λίγα λόγια, μονά - ζυγά όλα δικά τους! Επειδή μπορούμε να γράφουμε ώρες γι αυτό το θέμα ας κλείσουμε το άρθρο μας με μια προειδοποίηση σε όλους εσάς που δεν μας γουστάρετε. Η φαρέτρα μας είναι γεμάτη ιδέες…  Στόχος μας, να ομορφύνουμε τα μίζερα γήπεδα σας.


Υ.Γ Μπορεί κάθε χρόνο εμείς οι οπαδοί να είμαστε λιγότεροι, αλλά να ξέρετε, στο τέλος μένουν οι καλύτεροι!

Για τηνυπογραφή...
blog.1925.gr

"Lebanon Wins the World Cup"

...ή αλα ελληνιστί, "Ο Λίβανος κερδίζει το Παγκόσμιο Κύπελλο"... ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους που σχετίζεται με τον πόλεμο και το ποδόσφαιρο, με φόντο τα παγκόσμια κύπελα του 1982 και του 2014. 
Αφηγείται την ιστορία δύο πρώην εχθρών, όπου ο ένας είναι ένας σχολαστικός κομμουνιστής και από την άλλη ένας σκληροπυρηνικός χριστιανός... Οι δύο "εχθροί"μοιράζονται την αγάπη... για την ομάδα της Βραζιλίας παρά το γεγονός ότι πολεμάνε ο ένας τον άλλο, σε μια από τις πιο διαβόητες συγκρούσεις του 20ου αιώνα, τον πόλεμο του Λιβάνου. 
Η ταινία διερευνά τη βαρβαρότητα του πολέμου, την ομορφιά της ποδοσφαιρικής Βραζιλίας και τη δυνατότητα συμφιλίωσης για με τίμημα το κέρδος μιας «χαμένης γενιάς» στο Λιβάνο.

Η ταινία μικρού μήκους, δεν είναι καινούργια και έχει ήδη διακρίσεις σε φεστιβάλ κινηματογράφου. Για εμάς έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού συνδυάζει κοινωνικο-πολιτικά δεδομένα, σε συνδυασμό με την αγάπη για το ποδόσφαιρο και επιπλέον δείχνει πως αυτό μπορεί να επηρεάσει πολύ σημαντικές καταστάσεις για έναν άνθρωπο, ένα έθνος, μία χώρα...

1/10/14

Όχι στις μετακινήσεις των προβάτων

Το μακρινό 2002 στρώθηκε ο δρόμος για την απαγόρευση των μετακινήσεων. Τότε πέθανε οριστικά οποιαδήποτε έννοια οπαδισμού στη χώρα. Να σας θυμίσω μερικά ονόματα; Λιάνης, Ορφανός, Χρυσοχοϊδης, Ιωαννίδης, Μπισταξής, όλοι αυτοί έβαλαν ένα λιθαράκι στο έκτρωμα του νόμου περί μετακινήσεων. Θυμηθείτε το 20% στις μετακινήσεις που έγινε 5% σε ένα χρόνο και τον επομένο οι μπάτσοι να στήνονται έξω από τα γκισέ των γηπέδων για να ελέγχουν τις ταυτότητες των οπαδών για να δουν αν έχουν έρθει από άλλη πόλη.

Ελπίζω να σας φρέσκαρα τη μνήμη. Το κράτος ήξερε πολύ καλά τι έκανε. Με την απαγόρευση των μετακινήσεων στόχευε η βια να μεταφερθεί έξω. Στις δουλειές, στις οικογένειες, στα σπίτια (σε όλα αυτά τα οπαδικά)και φυσικά στους συνδέσμους. Δείτε τα επίσημα στοιχεία της αθλητικής βίας από το 2007 και μετά που σταμάτησαν ουσιαστικά οι μετακινήσεις. Θα εκπλαγείτε έχει σχεδόν 20πλασιαστεί . Με το νόμο περί απαγόρευσης το κράτος κατάφερε να διαλύσει κάθε έννοια οπαδισμού. Κατάφερε να κάνει τυφλή την οπαδική βία και να εισχωρήσει για τα καλά στο χώρο των οργανωμένων οπαδών. Ρωτήστε έναν εικοσάχρονο οπαδό οποιαδήποτε λεγόμενης ''μεγάλης ομάδας'' αν έχει απέναντι του σε γήπεδο αντίπαλο οπαδό. Που να μάθει το σεβασμό για τον αντίπαλο οπαδό; Στο δρόμο; Όπως είναι σήμερα ο δρόμος; Χωρίς μπέσα και χωρίς έλεος.

Ο θάνατος του Κώστα Κατσούλη ήταν απλά θέμα χρόνου. Δυστυχώς. Και θα έρθουν κι άλλοι δυστυχέστερα. Τα κροκοδείλια δάκρυα μετά το θάνατο του οπαδού του Εθνικού είναι γελοία. Το κράτος θέλει αίμα στα γήπεδα. Θέλει να επεμβαίνει στους οπαδούς. Αντίθετα κάνει τα στραβά μάτια στους μεγαλοεπιχειρηματίες που ελέγχουν ομάδες και έχουν πάρε δώσε μαζί του. 

Και οι οπαδοί θα πεί κάποιος είναι παρθένες που περνάνε τα πάνδεινα από τους μπάτσους και το κράτος;

Όχι. Δυστυχώς έχουμε τεράστιο μερίδιο ευθύνης για τον οπαδικό ξεπεσμό. Αυτά τα ''εδώ μόνο εμείς'', τα ''Stand your ground'' μας έφαγαν. Και έμεινε ο καθένας στο γήπεδο του μόνος. Χωρίς να υπάρχει ο απέναντι, ο διαφορετικός, ο αντίπαλος, για τη στη κερκίδα είναι αντίπαλος ενώ στο δρόμο γίνεται εχθρός.

Ξέρω τι λέτε ήδη από μέσα σας. Καλά και τι θες να κάνουμε κοινές πορείες και να καθόμαστε αγκαλιά στη κερκίδα.

Όχι. Ακόμη και αν δεν μπορούμε να κάνουμε κοινές πορείες μπορούσαμε να κάνουμε πορεία ο καθένας στη περιοχή του, μια κοινή ημέρα και ώρα. Θα μπορούσαμε να πιέσουμε την ΕΠΟ με μια αχρωμάτιστη πορεία για τις μετακινήσεις. Θα μπορούσαμε να συννενοηθούμε μεταξύ μας χώρις να μπει μπροστά η δυσκολία και το νταβαντζιλίκι. Να πούμε θα μπούμε μπροστά για να έρθετε κι να έρθουμε κι εμείς, γιατί βλέπουμε τα derby από το καναπέ καμιά οχταετία και έχει πιαστεί ο κώλος μας. Γιατί η δυσκολία είδαμε πως δεν καταλήγει πουθενά. Καλά τα πανιά ''ναι στις μετακινήσεις'' και τα ''λευτεριά στους οπαδούς'' αλλά είναι πανιά και λόγια. Και από λόγια άλλο τίποτα από πράξεις πάσχουμε. Ούτε θα γίνουμε όλοι αδέρφια, ούτε τίποτα απλά θα πρέπει επιτέλους να μπουν στα τραπέζι και τα θέματα που μας ενώνουν όχι μόνο εκείνα που μας χωρίζουν.

Αλλιώς θα κλαίμε ψεύτικα με τον επόμενο...
Αλλιώς θα δίνουμε στους αρδ πάτημα να λένε μαλακίες...
Αλλιώς θα χώνονται οι μπάτσοι στις κερκίδες μας...

Andy Capp

29/9/14

Δεν τα κατάφερε τελικά ο Κώστας Κατσούλης...

Έφυγε σήμερα το πρωί...

Γιατί πήγε να δει την ομάδα του χωρίς να έχει γύρω του μπάτσους και καμιά εκατοστή "κολλητούς"...
Γιατί μια χούφτα βλαχόμαγκες ήθελαν να ικανοποιήσουν το κόμπλεξ τους...
Γιατί ήθελαν να αντιγράψουν τους μεγάλους χούλιγκαν της Αθήνας και του ιντερνετ...
Γιατί "εδώ μόνο εμείς ρε"...
Γιατί κανένας "παλιός" και "μεγάλος" δε σταμάτησε με φάπες αυτούς που "κάνανε μαλακία"...
Γιατί "αυτοί θυμάσαι που τότε"...
Γιατί "πρώτοι αυτοί δεν την κάνανε στους"...

Γιατί η παιδεία μας και η κουλτούρα μας είναι ανάλογη της κοινωνίας, της πολιτικής, του ποδοσφαίρου μας...

Γιατί όσα "RIP" και κουραφέξαλα αν γράψουμε ποτέ δε θα τον φέρουμε πίσω...
Γιατί έχουμε φτάσει στο σημείο να ΞΕΡΟΥΜΕ ότι έρχεται ο επόμενος...
Γιατί δίνουμε πάτημα στο σύστημα...
Γιατί δε θα δουν ποτέ οι πιτσιρικάδες εκτός έδρας και εντός έδρας θα φέρονται σα να είναι τσιφλίκι...
Γιατί ΚΑΝΕΝΑΣ δε σκέφτεται ότι είναι μεγαλύτερη μαγκιά να μην την πέσεις σε 10 εθνικούς...
Γιατί ΚΑΝΕΝΑΣ δε σκέφτεται...

Γιατί έχουμε αυτό που μας αξίζει...

Καλό παράδεισο Κώστα Κατσούλη. Ευχόμαστε ο άδικος χαμός σου, να είναι ο τελευταίος σε γήπεδο και τουλάχιστο να ενεργοποιήσει κάποια μυαλά... Δε μπορεί να είναι όλα καμμένα... 

*Όσοι κοινοποιείτε το εν λόγω κείμενο, θα θέλαμε τουλάχιστον να βάζετε και από που το πήρατε... Όχι δεν έχει σημασία η διαφήμιση και σίγουρα δεν έχει σημασία για τον Κώστα Κατσούλη. Αν όμως συμφωνείτε με αυτά που γράφουμε στο football-blabla ίσως να υπάρχουν κιάλλοι που θα μπορούσαν να διαβάσουν τις οπαδικές μας απόψεις και ίσως να έχουμε μια ελπίδα να ξεκολλήσουμε 2-3 μυαλά παραπάνω... Ευχαριστούμε

26/9/14

Η Καρλσρούη λέει όχι στην RB!

Στην 2η κατηγορία της γερμανίας μπορεί να βρίσκονται ήδη στην όγδοοη αγωνιστική, παρ'όλα αυτά φαίνεται πως κανείς δεν έχει ξεχάσει την παρουσία της R*d B*ll Λειψίας στο πρωτάθλημα τους. Οι διαμαρτυρίες απέναντι στην ομάδα του μοντέρνου ποδοσφαίρου είναι συνεχόμενες ωστόσο ξεχωρίζουν και μερικές κινήσεις οπαδών που γίνονται όταν η ομάδα τους καλείται να παίξει ως αντίπαλος τους. Για παράδειγμα στις 24/09 όπου η ομάδα της Καρλσρούης αντιμετώπισε τη RB στην Λειψία. Οι Ultras συγκεκριμένα αποφάσισαν όχι μόνο να μην ταξιδέψουν για τον αγώνα, συνειδήτα καθώς δεν ήθελαν με αυτό τον τρόπο να δώσουν ούτε μισό ευρώ με την αγορά του εισιτηρίου στους αντιπάλους, αλλά τη μέρα του αγώνα κάλεσαν σε συγκέντρωση τους οπαδούς και φίλους της ομάδας με σκοπό να παρακολουθήσουν όλοι μαζί τον αγώνα σε γιγαντοοθόνη έξω από την φυσική τους έδρα. Επίσης διέθεταν "Traditions-Tickets" όπως τα ανέφεραν χαρακτηριστικά, προαιρετικά στον κόσμο με σκοπό την οικονομική ενίσχυση του νεανικού τμήματος του συλλόγου! Παράλληλα στον χώρο υπήρχαν και διάφοροι χώροι ενημέρωσης, stands για μπύρα και φαγητό από τον οπαδό στον οπαδό αλλά και κάτι σαν λαχειοφόροι.
Aυτή είναι η αγνή οπαδική κουλτούρα και νοοτροπία και τη γουστάρουμε!!
NEIN ZU RB!

Rbl28

3/9/14

Η παράδοση νίκησε & θα νικήσει!

Το Σάββατο που μας πέρασε σηκώθηκε το παρακάτω πανό από τα χέρια των οπαδών της Στουτγκάρδης.
"Η παράδοση θα νικήσει-Δώστε στον Άγιαξ το παλιό του πρόσωπο"

Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι οι οπαδοί της γερμανικής ομάδας προσπαθούσαν επί χρόνια να φέρουν πίσω το παλιό σήμα της ομάδας τους μέσω κορεό διαμαρτυριών αλλά και graffiti το οποίο είχε αλλάξει το 1994 για λόγους μάρκετινγκ... Τελικά το κατάφεραν πέρσυ το καλοκαίρι όταν τέθηκε ως θέμα στην ετήσια συνέλευση των μελών, όπου στην ψηφοφορία το παλιό σήμα πήρε το 80% του κόσμου. Να σημειώσουμε ότι η Στουτγκάρδη ανήκει στα μέλη της όπου ξεπερνάνε τα 40,000!

Το παλιό σήμα λοιπόν ξεκίνησε να χρησιμοιείται ξανά από αυτή τη σαιζόν και οι οπαδοί της φαίνεται ότι δεν αφέθηκαν μόνο στην δικιά τους ιστορία που αποτελούσε πλέον παρελθόν αλλά υποστήριξαν την προσπάθεια που γίνεται και από τον κόσμο του Άγιαξ να κερδίσουν και αυτοί το παλιό-παραδοσιακό τους σήμα! Οι οπαδοί της Στουτγκάρδης λοιπόν έδειξαν για άλλη μια φορά τη νοοτροπία που κουβαλάνε αλλά και ότι όλοι οι οπαδοί πρέπει να είναι ενωμένοι απέναντι στο μοντέρνο ποδόσφαιρο με ότι αυτό συνεπάγεται.
βίντεο από την περσινή συνέλευση:
 
Rbl28