16/11/07

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ «ΜΟΝΤΕΡΝΟ» ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

(το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην Athensvoice.gr και αφορά την εικόνα του οπαδού απέναντι σε αυτό που λέγεται πλέον... "μοντέρνο ποδόσφαιρο")

Θυμάμαι τους στίχους του Βασίλη Παπακωνσταντίνου να λέει «…φοβάμαι γι’ αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα…»
…κάπως έτσι τα τελευταία χρόνια η εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου έχει μετατρέψει το αγνό ποδόσφαιρο σε μία πολύ-έσοδη αγορά η οποία δε στέκεται μόνο στους χορηγούς, μάνατζερ και κάθε είδους εμπορευματική δραστηριότητα προς όφελος των «ισχυρών αντρών» του ποδοσφαίρου…
…Το «μοντέρνο» ποδόσφαιρο είναι εδώ και δυναμικά έχει ισοπεδώσει ως οδοστρωτήρας, όνειρα, συναισθήματα, αγωνίες, στο αμείλικτο βωμό του χρήματος.
Δε ξέρω αν όλοι οι οπαδοί νιώθουν αυτά που εγώ αισθάνομαι, αλλά μου είναι αδύνατον να μείνω με κλειστό το στόμα για κάτι το οποίο το θεωρώ «δικό μου»…
Το να έχεις περάσει χρόνια στις εξέδρες γι’ αυτό που αγαπάς, σε εκδρομές, κρύα, θυσίες, να κρατάς το βδομαδιάτικο για να περάσεις δύο ώρες έτσι όπως εσύ αισθάνεσαι… Μερικές φορές σε κάνει να θεωρείς – μπορεί και λανθασμένα – ότι κάτι «είναι δικό σου»… και αυτό το «δικό μου» θέλουν να μου πάρουν. Να με διαγράψουν από το «μαγαζί» τους. Να με κάνουν να ξεχάσω ότι έζησα πιο έντονα στη ζωή μου, έστω και αν για κάποιους φαντάζουν «ηλίθια»…
Ακριβά εισιτήρια, που κοστολογούνται 40 και 50 ευρώ σε ένα γήπεδο που δεν έπρεπε καν να υπάρχει. Όχι, δε με πειράζει το παλιό μικρό γήπεδο, έτσι κι αλλιώς έχει και αυτό το ρομαντισμό του. Με πειράζει που σου ζητάνε κάποιοι χοντροί κύριοι το μεροκάματο ολόκληρο, όχι για να βγάλουν από μένα αλλά για να με κρατήσουν μακριά…
Απαγόρευση μετακινήσεων. Αν καταφέρω να βρω αυτά τα 40 – 50 ευρώ θα πρέπει να αντιμετωπίσω το «νέο νομοθετικό πλαίσιο» της απαγόρευσης των μετακινήσεων οργανωμένων (;) οπαδών. «Πήγαινε μεμονωμένος» «χωρίς διακριτικά» «κάτσε ήσυχος»… Από πότε κύριοι απαγορεύονται οι συγκεντρώσεις πολλών ατόμων και από πότε απαγορεύονται οι μετακινήσεις στο Ελληνικό κράτος; Ποιος είναι αυτός που θα μου επιβάλει τι θα φορέσω εγώ και αν αυτό αντικρούει την δική του λογική και αισθητική; Δε μπορώ να εκφραστώ ελεύθερα τελικά; Μήπως τα τάνκς είναι ακόμη στην Ομόνοια…;
Νέο φαινόμενο είναι η επίδειξη ταυτότητας και η πλήρη καταγραφή στοιχείων για την αγορά εισιτηρίου… Δηλαδή στο θέατρο, στο σινεμά, στη συναυλία, θα πρέπει να δώσω πλήρη στοιχεία για να μπω μέσα και μάλιστα να επιδείξω ταυτότητα σε ιδιωτικό υπάλληλο – σεκιούριτι – που θα μου τη ζητήσει με περίσσια εξουσιαστική στάση λες και είναι συνταγματάρχης…

Το χειρότερο όμως είναι ότι όλοι οι «νέοι νόμοι, οι διατάξεις, οι πρωτοποριακές ιδέες για την πάταξη της βίας»… όχι μόνο δεν έχουν αποτέλεσμα, αλλά γελιοποιούνται μέσα σε δευτερόλεπτα. «Μέτρα κατά της βίας», συζητήσεις και συνεδριάσεις η μία πάνω στην άλλη για την «ομαλή διεξαγωγή του αγώνα»… Μα κύριοι πως θα πάρετε μέτρα, πως θα έχετε αποτέλεσμα, όταν ασχολείστε με κάτι που δε γνωρίζετε…; Πότε καλέσατε τους οπαδούς να συζητήσετε; Πότε ακούσατε τη φωνή αυτών που περνάνε τη ζωή τους με αυτό; Πότε λάβατε σοβαρά υπόψη σας αυτούς που δίνουν χρώμα και ρυθμό σε ένα αγώνα, δίνοντας σας παράλληλα αλατοπίπερο για τον κάθε είδους πελάτη – φίλαθλο – χορηγό σας;
Κάνουμε επεισόδια; «Τα σπάμε»; «Διώχνουμε τους αγνούς φιλάθλους από τα γήπεδα»; Επιτέλους, σταματήστε αυτήν την καραμέλα! Ποιος αγαπάει την ομάδα του και το γήπεδο παραπάνω από τον οπαδό; Γιατί έχετε σαλαμοποιήσει όλους τους οπαδούς σε ένα καλούπι χούλιγκαν με συγκεκριμένη νοοτροπία, πρόσωπο, ρούχα; Όχι ρε φίλε, δεν είμαι παιδί από διαλυμένη οικογένεια!

Όχι δε θέλω να τα σπάω αλλά δε θέλω όμως και να μου πουλάει ηθικόφροσύνη αυτός που τα σπάει στα σκυλάδικα – δικαίωμα του – αυτός που κλέβει το κράτος καθημερινά, αυτός που αγόρασε και πούλησε μέχρι και το κορμί του, αυτός που έχει πατήσει επί πτωμάτων, τσακίζοντας συνηδείσεις. Όχι, αυτό είναι το δικό σας «μοντέρνο», τεχνοκρατικό, ποδόσφαιρο που έχει μετατρέψει το λαοφιλές άθλημα σε σουπερμάρκετ… Στο πρώτο ράφι του θα βρείτε «φιλάθλους», e-ticket, παρακάτω θα βρείτε χορηγούς, δώρα, χρεωστικές κάρτες, γκάλοπ, μπουτίκ με το «λαβωμένο» σήμα της ομάδας…. Όσο για τους οπαδούς, μάλλον θα πρέπει να πάτε πίσω στα κατεψυγμένα, εκεί που αντέχουν τα αναλώσιμα στο κρύο και στο χρόνο. Αν μας χρειαστούν θα μας ξεπαγώσουν πάλι…
Μπορεί να μην είμαι σωστός σε όλα, μπορεί να μη μπορώ να πω αυτά που θέλω μέσα σε ένα κειμενάκι… Μπορεί να κάνω και λάθος αλλά έτσι αισθάνομαι και δεν είμαι μόνος!

Θα κλείσω όπως ξεκίνησα, με ένα τραγούδι του Βασίλη… «…άσε με να κάνω λάθος, μην παριστάνεις το Θέο, δε μ’ αρέσουν οι σωτήρες, δε γουστάρω να σωθώ… …δε με νοιάζει απογοήτευση αν νοιώσω… …αφού ξέρω πως έφταιξα και εγώ"






Δεν υπάρχουν σχόλια: