10/1/08

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΘΥΡΑΣ 4 - Π.Α.Ο.Κ.

ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΟΡΦΑΝΟΥ
Πριν από λίγες μέρες, έγινε το εφετείο του οπαδού του ΠΑΟΚ που είχε καταδικαστεί πρωτόδικα σε φυλάκιση 7 μηνών και πρόστιμο 5.000 ευρώ για όσα έγιναν στην Ξάνθη την πρώτη αγωνιστική του πρωταθλήματος. Το εφετείο τον έκρινε τελεσίδικα και αμετάβλητα αθώο. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν είχε συλληφθεί στον τόπο των επεισοδίων, την ώρα των επεισοδίων, απλά επειδή είχε χάσει το τσαντάκι του (που περιείχε μέσα προσωπικά αντικείμενα) κοντά στο γήπεδο, προσήλθε από μόνος του την επόμενη μέρα στο αστυνομικό τμήμα της Ξάνθης για να το παραλάβει. Εκεί βρέθηκε προ εκπλήξεως, αφού από το πουθενά βρέθηκε να κατηγορείται πως μετείχε στα επεισόδια και οδηγήθηκε στο αυτόφωρο. Το δικαστήριο παρόλο που δεν είχε το παραμικρό ενοχοποιητικό στοιχείο εναντίον του, παρόλο που κανένας ασφαλίτης δεν τον αναγνώρισε, παρόλο που ο εισαγγελέας πρότεινε να αθωωθεί, τον έκρινε ένοχο και τον έστειλε στη φυλακή, αφού όσοι κατηγορούνται με τον ισχίων νόμο αθλητισμού δεν δικαιούνται ούτε τα στοιχειώδη ελαφρυντικά που έχουν οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι σε αυτή τη χώρα (εξαγορά της ποινής, αναστολή, ανασταλτικό χαρακτήρα της έφεσης).
Το αποτέλεσμα ήταν να μπει ένας ακόμα αθώος άνθρωπος στη φυλακή για 37 μέρες. Να στερηθεί την ελευθερία του, την οικογένεια του και τους φίλους του, γιατί μερικοί φαεινοί εγκέφαλοι είχαν την μεγαλειώδη ιδέα να εισηγηθούνε ένα νόμο που διακρίνει τους κατηγορούμενους πολίτες σε οπαδούς και μη οπαδούς και γιατί κάποιοι εκπρόσωποι της εξουσίας θέλουνε (με αφετηρία το χώρο των γηπέδων) να εφαρμόσουν το δόγμα της μηδενικής ανοχής και να αποδείξουν την κρατική παντοδυναμία. Το ζήτημα ασφαλώς και δεν περιορίζεται μόνο στους οπαδούς του ΠΑΟΚ. Οπαδοί πολλών ομάδων έχουν να διηγηθούνε παρόμοιες αληθινές ιστορίες, με πρωταγωνιστές νέους ανθρώπους που βρέθηκαν ξαφνικά να σαπίζουν στη φυλακή, εξαιτίας μίας νομοθετικής ρύθμισης που θυμίζει άλλες εποχές. Οπαδοί του ΟΣΦΠ έχουν οδηγηθεί στη φυλακή για κατοχή κροτίδων, οπαδοί της ΑΕΚ για βλασφημία, εξύβριση και απειλή, οπαδός του Ηρακλή για απόπειρα εμπρησμού κάδου και δυστυχώς ο κατάλογος της ντροπής δεν τελειώνει εδώ. Όσο συνεχίζει να υφίσταται αυτός ο νόμος, όσοι πάνε στο γήπεδο καθίστανται αυτομάτως υποψήφιοι για πολύμηνη ξενάγηση στο μαγευτικό χώρο των ελληνικών φυλακών. Θεωρούμε ότι έχει έρθει η ώρα να σταματήσει αυτή η ρατσιστική και επιλεκτική αντιμετώπιση και αυτή η ώρα είναι τώρα. Επιλέξαμε να στείλουμε την ανακοίνωση την τρέχουσα περίοδο, που κανένας οπαδός του ΠΑΟΚ δεν βρίσκεται στη φυλακή εξαιτίας αυτού του νόμου, γιατί είναι κάτι που μας αφορά, πάνω από όλα σαν ανθρώπους. Είναι κάτι που μας καίει και μας απασχολεί καθημερινά και θέλουμε να πιστεύουμε πως το ίδιο νιώθει το σύνολο του σκεπτόμενου κόσμου, άσχετα αν ασχολείται με αθλητικά ή όχι. Άλλωστε, οι πρώτοι που εκφράσανε τους φόβους, τις επιφυλάξεις και τις ανησυχίες τους για αυτή τη νομοθετική διάταξη ήταν οι ίδιοι οι βουλευτές που την ψηφίσανε. Την Τρίτη, στις 20 Ιουνίου του 2006 και ώρα 18:32 συνήλθε στην αίθουσα των συνεδριάσεων η Βουλή σε ολομέλεια, υπό την προεδρία της προέδρου αυτής κ. Άννας Μπενάκη-Ψαρούδα. Εκεί, βουλευτές όλων των κομμάτων (Σκυλλάκος, Κουβέλης, Ρόβλιας, Φούσας, Μανούσου-Μπινοπούλου, Παπαγεωργίου, Ζώης) χαρακτήρισαν το άρθρο 20 (το επίμαχο άρθρο του σχετικού νομοσχεδίου που λέει ότι οι ποινές που θα επιβάλλονται θα είναι χωρίς αναστολή, ενώ παράλληλα καταργείται ακόμη και η δυνατότητα χορήγησης αναστολής μέχρι να εκδικαστεί η έφεση και από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο) σαν μία δρακόντεια, σκληρή, επιλεκτική και αυστηρή διάταξη. Αυστηρή τη χαρακτήρισε μέχρι και ο τότε υπουργός δικαιοσύνης κύριος Παπαληγούρας. Την επόμενη μέρα, στις 21 Ioυνίου του 2006, ημέρα Τετάρτη και ώρα 10.44 συνήλθε η Βουλή σε ολομέλεια για να συνεδριάσει υπό την προεδρία του Γ' Αντιπροέδρου αυτής κ. Ιωάννη Τραγάκη. Εκεί ο κύριος Φούσας (βουλευτής νομού Ιωαννίνων της Ν.Δ.) υπογράμμισε στην ομιλία του ότι "Ακόμα, ξέρετε ότι σήμερα το δικαστήριο έχει δικαίωμα να χορηγεί αναστολή και σ' έναν ο οποίος τέλεσε το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και να του επιβληθεί ακόμα και δέκα εννέα χρόνια κάθειρξη. Και στα ισόβια ακόμα μπορεί να χορηγηθεί αναστολή. Πώς είναι δυνατόν πραγματικά -και για θέμα αρχής εφαρμογής της αναλογικότητας- να λέμε σε αυτόν που τέλεσε το αδίκημα που του υπεβλήθη της ισόβια κάθειρξης, είτε έκανε μία απάτη πολλών εκατομμυρίων κατά το αδίκημα του ν.1608/50, είτε διότι τέλεσε το αδίκημα της ανθρωποκτονίας και να του λέμε "εσύ μπορεί να έχεις αναστολή", αλλά το νέο παιδί που χρησιμοποίησε μια οποιαδήποτε βία δεν θα μπορεί να έχει το δικαίωμα ούτε της αναστολής, ούτε αναστέλλουσα δύναμη της έφεσης, ούτε μετατροπής". Ο κύριος Παπαγεωργίου (βουλευτής νομού Ευβοίας του ΠΑΣΟΚ) πρόσθεσε ότι "Θέλω να αναφερθώ και ειλικρινά σας εκφράζω -άλλωστε και άλλοι συνάδελφοι, έγκριτοι νομικοί, με μεγάλη πείρα και θητεία στα ποινικά δικαστήρια συμπορεύτηκαν μαζί μου- την κραυγή αγωνίας μου γι' αυτήν την περιβόητη ρύθμιση του άρθρου 20. Είπα και πάλι ότι η αυστηροποίηση δεν είναι εκείνη που θα λύσει τα προβλήματα. Σας είπα και στην πρωτολογία μου επί της αρχής ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν μπορεί να καίγονται μαζί με τα ξερά και τα χλωρά. Δηλαδή, δεν μπορεί όλοι οι άνθρωποι που θα παρανομήσουν στο γήπεδο να έχουν την ίδια ποινική μεταχείριση και να υπάρχει η ίδια αδυναμία και η ασφυξία στο δικαστή να μπορεί να ελιχθεί. Ούτε με κολακεύει, ούτε μου περιποιεί τιμή, ούτε ακούω ευχάριστα ότι ο δικαστής θα είναι επιεικής, για να μην οδηγηθεί ένας άνθρωπος στη φυλακή. Θέλω να σας πω το εξής: Πώς είναι δυνατόν, άλλοι κατηγορούμενοι για άλλες πράξεις -θέτω και θεσμικά το ζήτημα- να έχουν δικαίωμα αναστολής για απείρως μεγαλύτερες πράξεις, μεγαλύτερης απαξίας και επικινδυνότητας και να μην την έχει ο νεαρός των δεκαεπτά ετών και μιας ημέρας, που είναι ποινικά υπεύθυνος, ο οποίος θα οδηγηθεί στο ακροατήριο και ο δικαστής θα τον σέρνει μέσα στη φυλακή, όπου ανοίγουν, όπως ξέρετε, οι πάσης φύσεως "πύλες". Πώς θα εξέλθει, όταν εξέλθει, των πυλών της φυλακής ένας νέος, αυτό δεν σας ενδιαφέρει.
Γι' αυτό, κύριε Υπουργέ, σας εισηγούμαι για μια ακόμα φορά ότι υπάρχει λύση, μια που όλοι εμπιστευόμαστε τη δικαιοσύνη, να τροποποιήσετε αυτό το άρθρο και να βάλετε ότι, ναι μεν δεν μετατρέπεται η ποινή, αλλά το δικαστήριο, εκτιμώντας τις ειδικές περιστάσεις και ιδιαίτερα το βαθμό επικινδυνότητας της πράξεως και του δράστη, μπορεί να διατάσσει την αναστολή, να δίνει αναστέλλουσα δύναμη στην έφεση και να μετατρέπει την ποινή". Λίγο αργότερα, πάλι ο κύριος Παπαγεωργίου τόνισε "Θέλω, όμως, να επανέλθω στο άρθρο 20, διότι μου διέφυγε προηγουμένως εν τη ρύμη του λόγου μου να πω ότι για εμένα αυτό το άρθρο δεν είναι ορθό. Εκτός από τους λόγους που ανέφερα πριν και τις αγωνίες μου για το τι πράγματα μπορεί να ακολουθήσουν με βάση την εφαρμογή αυτής της διάταξης, θεωρώ ότι δημιουργεί προβλήματα ανισότητας μεταξύ των πολιτών, όταν εμπλέκονται με τη δικαιοσύνη. Διότι δεν μπορεί για όλους τους άλλους σε όλα τα άλλα αδικήματα και σε πολύ σοβαρότερα και σε μεγαλύτερο βαθμό κακουργήματα να έχει αναστέλλουσα δύναμη η έφεσή τους. Ακόμα και μεικτά ορκωτά τριμελή εφετεία κακουργημάτων δίνουν αναστολές στην έφεση και εν πάση περιπτώσει, περιμένει το δικαστήριο το δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, ώστε πραγματικά ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, όπως είναι η στέρηση της ελευθερίας του πολίτη, να αφεθεί και σ' ένα δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας. Θέλω εδώ να σας πω ότι η χώρα μας είναι μία χώρα της Ενωμένης Ευρώπης, αλλά ανεξάρτητα απ' αυτό και προηγούμενα η Ε.Σ.Δ.Α., η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα ισχύει και στη χώρα μας, αφήστε που αυτό απορρέει και από το Σύνταγμά μας. Πλέον παραβιάζεται κατ' εμένα η αρχή της ισότητας στη δίκη και της δίκαιης δίκης, διότι -σας το ξαναλέω και πάλι- θεσπίζετε αυστηρά μέτρα μόνο για μία κατηγορία πολιτών, τα οποία στην πράξη, στα δικαστήρια -διότι υπάρχουν έγκριτοι νομικοί στη χώρα μας και θα προβάλλουν όλη αυτήν τη θεμελίωση και τον προβληματισμό, τον οποίο σας αναφέρω- αργά ή γρήγορα δεν πρόκειται να ισχύσουν". Οι κύριοι βουλευτές (που φέρουν τεράστια ευθύνη γιατί ναι μεν διαφωνήσανε, αλλά τελικά ψηφίσανε τις διατάξεις) δεν είναι οι μόνοι που προβλέψανε την ανισονομία και την ρατσιστική αντίληψη αυτού του νόμου. Αρκετοί σύνδεσμοι είχαν προειδοποιήσει μέσω γραπτών ανακοινώσεων που δημοσιεύτηκαν στον ημερήσιο τύπο, ότι η εφαρμογή ενός τέτοιου νόμου θα οδηγούσε την δικαιοσύνη στην επιβολή υπερβολικά αυστηρών ποινών και την κοινωνία σε σκοτεινά μονοπάτια. Το καμπανάκι του κινδύνου είχαν χτυπήσει και ανεξάρτητες ιστοσελίδες που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο.
Δυστυχώς δεν εισακούστηκαν από κανένα. Η υστερία που καλλιεργήθηκε συστηματικά από το σύνολο των ΜΜΕ για την ανάγκη πάταξης της βίας των γηπέδων (λες και μόνο εκεί υπάρχει βία στη σημερινή κοινωνία) και η δαιμονοποίηση των εννοιών "οπαδός" και "συνδεσμίτης" οδήγησε στην ψήφιση ενός επιλεκτικού και ιδιαίτερου νόμου, του περιβόητου νόμου Ορφανού. Σήμερα δεν έχουμε απλά ενστάσεις, ενδοιασμούς και αντιρρήσεις για το νόμο Ορφανού και τα αποτελέσματα του. Έχουμε πολλές και συγκεκριμένες περιπτώσεις νέων ανθρώπων που οδηγήθηκαν με επικίνδυνη ευκολία στη φυλακή, αν και αντιμετωπίζανε αστείες κατηγορίες.
Μερίδα των ΜΜΕ που προτρέπανε την εκάστοτε κυβέρνηση να εφαρμόσει σκληρότερα μέτρα για την πάταξη της βίας των γηπέδων, έχει ήδη αντιληφθεί μετά την εφαρμογή των νέων μέτρων πως πρόκειται για ένα νόμο δρακόντειο, αδιέξοδο, υπερβολικό και εκδικητικό (π.χ. "Απίστευτος Νόμος" άρθρο του δημοσιογράφου Κώστα Κούση στην αθλητική εφημερίδα Metrosport στις 24/9/06, "Ευαισθησία" άρθρο του δημοσιογράφου Αντώνη Καρπετόπουλου στην αθλητική εφημερίδα Sportday στις 5/10/06, "Κερδίζουν ψήφους, καταστρέφοντας ζωές" άρθρο του δημοσιογράφου Αντώνη Πανούτσου στην αθλητική εφημερίδα Sportday στις 10/11/06, "Φυλακή για βλασφημία, στη χώρα της "χριστοπαναγίας" άρθρο του δημοσιογράφου Διονύση Ελευθεράτου στην αθλητική εφημερίδα Sportday στις 16/11/06, "Αντίπαλοι στο γήπεδο, μαζί στο συνδικάτο" άρθρο των δημοσιογράφων Παναγιώτη Μπουγάνη και Αργυρώς Κ. Μώρου στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία στις 17/12/06). Την ίδια άποψη έχουν και οι πλέον ειδικοί επί του θέματος. Ο αναπληρωτής καθηγητής Εγκληματολογίας Β. Καρύδης θεωρεί ότι είναι σε λάθος κατεύθυνση η ένταση της καταστολής: "Ο νόμος είναι ήδη πολύ αυστηρός. Λένε πολλοί να βρίσκουμε τους πιτσιρικάδες με κάμερες, να βάζουμε ποινές χωρίς αναστολή, να τους χώνουμε φυλακή. Θεωρώ ότι όλα αυτά μας αποπροσανατολίζουν από την πραγματική ρίζα του ζητήματος, που είναι η βούληση, τα συμφέροντα, τα σχέδια των μεγαλοπαραγόντων. Αν θέλει να εξαντλήσει την αυστηρότητα η πολιτεία να τα βάλει με τους παράγοντες. Αν φυλακιστούν πέντε πιτσιρικάδες, απλώς θα καταστραφούν. Θετικό είναι να καταλάβουν με εναλλακτικές ποινές ότι υπάρχουν συνέπειες για τις έκνομες πράξεις, αλλά αυτό είναι το λιγότερο" Όσο για την γνωστή καραμέλα περί ύπαρξης εξίσου σκληρών μέτρων στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης και ειδικά στην Αγγλία, αυτή έχει λιώσει προ πολλού. Ο καθηγητής Τζον Γουίλιαμς, διευθυντής του διάσημου κέντρου ποδοσφαιρικής έρευνας στο Πανεπιστήμιο του Λέστερ και συγγραφέας αρκετών βιβλίων για τον χουλιγκανισμό, παραχώρησε πριν από λίγους μήνες μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη στον δημοσιογράφο Παναγιώτη Μπουγάνη. Σχολίασε επικριτικά τον αθλητικό νόμο που εφαρμόζει η Ελλάδα (δηλαδή όποιος συλλαμβάνεται σε αθλητικούς χώρους αν καταδικαστεί -ακόμη και για πλημμέλημα- να μην μπορεί να εξαγοράσει την ποινή του, ούτε να ζητήσει την αναστολή της) λέγοντας πως "Είναι πολύ σκληρό και αναποτελεσματικό μέτρο. Στη Βρετανία η αντιμετώπιση είναι λίγο διαφορετική: Δεν μπαίνουν οι χούλιγκαν στη φυλακή για μικρά αδικήματα. Οι υπεύθυνοι αποσυνδέουν τη βία από το ποδόσφαιρο δυσκολεύοντας την πρόσβαση στα γήπεδα στους βίαιους οπαδούς". Σε τελική ανάλυση και πέρα από την ισχυρή επιχειρηματολογία που παραθέτουμε, ας κρίνουμε το νόμο με την κοινή λογική. Το να καταδικάζεται κάποιος σε ποινή φυλάκισης 10 μηνών για βλασφημία, εξύβριση και απειλή θα ήταν θεμιτό, μόνο σε ένα κράτος που τιμωρεί επακριβώς π.χ. το διπλοπαρκάρισμα ή την παραβίαση των ωρών κοινής ησυχίας και όχι σε ένα κράτος που αφήνει προκλητικά ατιμώρητα σκάνδαλα μεγατόνων τύπου χρηματιστηρίου και ομολόγων. Η υποκρισία έχει και τα όρια της. Ο ΣΦ ΠΑΟΚ ΘΥΡΑ 4 θα παλέψει με κάθε δυνατό τρόπο για να καταργηθούν οι επίμαχες διατάξεις αυτού του νόμου, χωρίς να διεκδικεί κανενός είδους πρωτοπορία. Αυτός ο αγώνας που μπορεί (και πρέπει) να συνεχιστεί στις αίθουσες των ελληνικών και ευρωπαϊκών δικαστηρίων, δεν θα σταματήσει μέχρι να αναγνωριστεί το αυτονόητο. Ότι οι κατηγορούμενοι οπαδοί δεν είναι πειραματόζωα και πρέπει να έχουνε τα ίδια δικαιώματα με τους υπόλοιπους ανθρώπους. Σε αυτό τον αγώνα δεν περισσεύει κανένας και σύμμαχοι στην προσπάθεια μας μπορούνε να είναι οι πάντες, αρκεί να έχουν τα ίδια αγνά κίνητρα. Τα θύματα του νόμου Ορφανού, οι συγγενείς τους, δικηγόροι, δημοσιογράφοι, οπαδοί, απλοί πολίτες και γενικότερα όλοι όσοι τάσσονται ανιδιοτελώς υπέρ της ισονομίας των ανθρώπων.
Το χρωστάμε στην ελευθερία μας και στη συνείδηση μας.
Μετά τιμής,
Σ.Φ. ΠΑΟΚ ΘΥΡΑ 4
Από Eternal Fans

Δεν υπάρχουν σχόλια: