14/5/09

Barrabravas part2: «el Jugador Número 12»... ο πόλεμος της εξουσίας


Μία από τις μεγαλύτερες οργανωμένες ομάδες που σχετίζονται με το ποδόσφαιρο, είναι αυτή των οπαδών της Boca Juniors, η οποία ακολουθεί τη φήμη και την ιστορίας της μεγάλης αυτής ομάδας. Οι «el Jugador Número 12» αποτελούν εδώ και πολλά χρόνια το σήμα κατατεθέν των xeneize…
Αποτελούν το σήμα κατατεθέν της δυναμικής της εξέδρας και της φήμης που ακολουθεί την Αργεντινή στον τομέα αυτόν.

.
Εκδρομές, χρώματα, φωνή, τραγούδι και η πλήρης αφοσίωση στην ομάδα... Τι μπορεί να κρύβεται όμως πίσω από αυτήν την πραγματικά εντυπωσιακή ιστορία και φήμη των "12"...; Πόσο έχει επηρεάσει τους ίδιους τους οπαδούς της Boca και σε ποιο επίδεδο...; 'Ενας πόλεμος επικράτησης με έπαθλο την εξουσία και το χρήμα, στα πρότυπα της μαφίας, χαρακτηρίζει το παρασκήνιο των barrabravas τηε δημοφιλέστατης αυτής ομάδας (όπως αναλυτικά αναφερθήκαμε και σε παλαιότερο κείμενο)... Ποιοι όμως είναι οι πρωταγωνιστές αυτού του "πολέμου" που μένεται χρόνια τώρα, αλλά τελευταία έχει αρχίσει να γίνεται όλο και πιο έντονος... όλο και πιο αιμοσταγής...;
.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή...
Ο όρος 12ος παίχτης... «el Jugador Número 12»... έχει τις ρίζες στις αρχές της ιστορίας της Boca, το 1925 !!! όταν είχε πραγματική έννοια. Αφού το 1925 ένας (1) οπαδός της ομάδας την ακολουθούσε παντού στα ταξίδια, γνωρίζοντας τους πάντες, από παίχτες και τεχνική ηγεσία. Υποστήριξη σε τέτοιο βαθμό, όπου το παρατσούκλι δεν άργησε να βγεί από την ίδια την ομάδα...«el Jugador Número Doce»... "Ο δωδέκατος παίχτης" της ομάδας...
.

Από τότε και έπειτα, η φήμη άρχισε να εξαπλώνεται, η δύναμη της εξέδρας γινόταν όλο και μεγαλύτερη, για να φτάσουμε στο 1981, όταν ο José Barrita, έγινε ο πρώτος αρχηγός.
Ο πρώτος που πραγματικά κατάλαβε και εκμεταλεύτηκε αυτήν τη δύναμη της εξέδρας της Boca.

O «El Abuelo» (o παππούς δηλαδή λόγω των γκρίζων μαλιών του), γεννήθηκε το 1953 στην Ιταλία, στο Καταντζάρο και φαινεται ότι το DNA του λειτούργησε ανάλογα σε σχέση με τα δεδομένα των "νονών"... Πήγε μετανάστης όπως πολλοί Ιταλοί μένοντας στις γειτονιές της Boca... Ήταν το 1966 που ξεκίνησε να ακολουθεί ενεργά την Boca και 15 χρόνια, εκτόπισε από την εξουσία τους παλαιότερους επικεφαλείς, «EL Carnicero», «EL Alemán» και «EL Viejo» Carrascosa που κατεύθυνε τη «hinchada» από το 1973.
.José Barrita δημιουργεί μια αποκαλούμενη οργάνωση «Fundación Jugador Número 12» μέσω της οποίας κάνει «συγκομιδή» κονδυλίων για τους Barra περιλαμβάνοντας ακόμη και εθελοντικές δωρεές των παικτών της Boca, που συμμετέχουν στα έξοδα που δεσμεύονται από τον «EL Abuelo». Επίσης άρχισε να οργανώνει πράξεις της καλοκαγαθίας δίνοντας για παράδειγμα χρήματα σε νοσοκομεία για παιδιά…
Ο χαρισματικός χαρακτήρας, ο José Barrita κάνει τους οπαδούς της Boca να καινοτομούν όσον αφορά στο συντονισμό και την εξέδρα οργανώνοντας και καθιερώνοντας τα πρώτα «tifos» και τις χορογραφίες των σημαιών στα χρώματα της λέσχης «xeneize»…
.

Παράλληλα η βία έρχεται ανάμεσα στους Barrabravas και το 1994, ο Jose Barrita καταδικάζεται σε 9 χρόνια φυλακής. 'Ηταν η ώρα που θα αναγνωριστεί ως ο υπεύθυνος του θάνατου των δύο οπαδών της River μετά από ένα «superclasico». Η συμμετοχή του δε θα αποδειχθεί ποτέ, όμως θα μείνει στη φυλακή έως το Δεκέμβριο του 1998 όπου και θα νοσηλευτεί λόγω σοβαρών πνευμονικών προβλημάτων, υπό περιορισμό στο Νοσοκομείο San Juan Dios Ramos Mejía και θα πεθάνει εκεί στις 19 Φεβρουαρίου 2001 στα 48 χρόνια του…


H πτώση του Barrita, θα φέρει έναν συνεχή πόλεμο για την εξουσία της εξέδρας και κατ' επέκταση όλων των οικονομικών εσόδων (εισιτήρια, πάρκινκ, δωρεές, κλπ)... δυναμικά ονόματα της εξέδρας όπως ο EL Chueco Reguero, ο Miguel Cedrón και ο El Cabezón Lancry θα πρωταγωνιστήσουν, όμως είναι ο Rafaël Di Zeo, ο οποίος θα πάρει οριστικά την εξουσία το 1996... ο οποίος θα φροντίσει να ακολουθήσει τα βήματα του "παππού" και να γίνει ο ηγέτης των "12", με πολλές διασυνδέσεις ακόμη και σε πολιτικό επίπεδο, αλλά και κάτω από την απειλή της βίας και των όπλων... κυρίως απέναντι σε αυτούς που θα αμφισβητούσαν την εξουσία του...

.
Αναλυτικά, περί Rafa... Barrabravas part1:
http://football-blabla.blogspot.com/2009/01/blog-post.html
.

Το πιο πρόσφατο επεισόδιο στον "αγώνα της εξουσίας" έχει πρωταγωνιστή τον Mauro Martín, αρχηγό της λέσχης Leopardi, της έπαυλης Luro, η οποία θα πάρει τελικά τα ηνία από τον Di Zeo ο οποίος αν και στη φυλακή δε θα συγχωρέσει την προδοσία του Martin που με τον Richard William «EL uruguayo», είναι σήμερα οι δύο κυρίαρχοι... Ως πότε...; Το σίγουρο είναι ότι η έξοδος από τη φυλακή του Rafa θα φέρει νέα δεδομένα... σίγουρο, περισσότερο αίμα για την εξουσία...

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Re, sigoura einai aytos o pappoys? Sthn ellada gia kana patsa ton ekoba ayton - podi!

ampalos είπε...

:-)))
συμφωνώ... αλλά δες τα παλικάρια δίπλα του... είναι απ' αυτούς που "κόβουν" πατσάδες...

...και στην τελική, ο χειρότερος δεν είναι αυτός που "κόβει"... αλλά αυτός που του λέει... "κόψε"!

μακρυά μας...