1/6/09

Αυτόν τον πατέρα τον ζηλεύει και ο Θεός...

Εκεί που ήμουν αραχτός σε μία παραλία και είχα απλώσει το φιδίσιο κορμί μου (κάπως έτσι δε ξεκινάει ένα κιτς άρθρο;), έχω πάρει το GOAL στα χέρια μου και ξεφυλλίζω, ρωτώντας τον εαυτό μου αν τελικά ο Ροναλντίνιο θα έρθει στο λιμάνι, αν η Τορίνο θα πέσει ή να το παίξω διπλό κλπ... Πέφτει το μάτι μου στο παρακάτω άρθρο... το οποίο πραγματικά με έκανε όχι μόνο να αναθεωρήσω πολλές απόψεις μου για τις αθλητικές - ελληνικές - εφημερίδες, αλλά και απόψεις μου για τη ζωή γενικότερα. Δε χρειάζεται να γράψω κάτι παραπάνω, ούτε να δημιουργήσω σε κάποιον τρίτο εντύπωση πριν το διαβάσει. Αλλωστε δεν αφορά το ποδόσφαιρο... άλλωστε είναι κάτι που μπορεί κάποιους να τους βρει αδιάφορους... Εμένα πραγματικά με έκανε να αισθανθώ διαφορετικά... Το αναδημοσιεύουμε από την εφημερίδα αυτούσιο δίνοντας συγχαρητήρια για την ολόκληρη σελίδα που αφιέρωσαν σε ένα τέτοιο θέμα... χωρίς να παρεμβάλεται μέσα, ο Μπόμπο, ο Αλέφαντος, ο πολυμετοχικός, ο Ζαγοράκης, ο βάτραχος...

*πατήστε πάνω για μεγάλη - αναγνώσιμη - ανάλυση

2 σχόλια:

Manos είπε...

Απίστευτη ιστορία....

Brown de Adrogué Blog είπε...

hello
www.brown2000.blogspot.com
argentina