10/5/10

" football as a metaphor"

Festival
"Le football, une métaphore de la condition humaine"
(4 Μαϊου - 4 Ιουλίου 2010)
"Το ποδόσφαιρο ως μεταφορά των ανθρώπινων καταστάσεων"
Στα πλαίσια του φεστιβάλ που εδώ και μέρες έχει ξεκινήσει στο Λουξεμβούργο, θα παρουσιασθούν μία σειρά από ταινίες μικρού μίκους και ντοκιμαντέρ, θέμα των οποίων είναι το ποδόσφαιρο. Το ποδόσφαιρο ως κοινωνικό φαινόμενο, ως αντικείμενο που επηρεάζει την καθημερινή μας ζωή και πραγματικότητα. Το φεστιβάλ το οποίο θα διαρκέσει ουσιαστικά μέχρι τις αρχές Ιουλίου, περιλαμβάνει, πέραν από τις προβολές των ταινιών, συναυλίες, εκθέσεις φωτογραφίας, εκδηλώσεις, ομιλίες και φόρουμ στα οποία λαμβάνουν  μέρος επιστήμονες, κοινωνιολόγοι, φίλαθλοι, οργανωμένοι οπαδοί... άνθρωποι μίας ίδιας - διαφορετικής ταυτόχρονα κοινωνίας.
http://www.footballasametaphor.net/

"Mostar United"
Στα πλαίσια λοιπόν, του φεστιβάλ "football as a metaphor", παρουσιάζεται αύριο 11 Μαίου, η ταινία μικρού μήκους της Claudia Tosi, "Mostar United", μία ταινία βασισμένη στα πραγματικά δεδομένα που επικρατούν στην "χωρισμένη" και ταλαιπωρημένη αυτή πόλη. Το ντοκιμαντέρ στηρίζεται σε μία γενικότερη έρευνα που πραγματοποιήθηκε για περισσότερα από δύο χρόνια και είχε ως επίκεντρο - και συμπέρασμα - το μήνυμα: "Les stades de football en ex-Yougoslavie, l’école du nationalisme" (τα γήπεδα της πρώην Γιουγκοσλαβίας, "σχολεία" του εθνικισμού). 
Πέρασαν χρόνια από το τέλος του πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία, αλλά το Μόσταρ, στη Βοσνία Ερζεγοβίνη, παραμένει μια χωρισμένη πόλη. Οι εθνικιστικές διαμάχες ανάμεσα στους κροάτες και τους βόσνιους, οι οποίοι είναι ουσιαστικά χωρισμένοι από το διάσημο γεφύρι... Ολα τα πλάνα ομαλής συμβίωσης έχουν χαθεί στα νερά του Νερέτβα, εκτός από την πολύ-πολιτισμική ομάδα της Velez όπου ο βόσνιος Mensud Durakovic προπονεί τις ομάδες νέων, έχοντας μαζί και τον γιο του Dzenen (Η πόλη του Μόσταρ διαθέτει δύο ομάδες, όπως και δύο πλευρές: Τη βοσνιακή Velez και την κροατική Zrinjski) . Ο Mensud Durakovic προσπαθεί να μάθει τα παιδιά ποδόσφαιρο πέρα από φυλετικά και εθνικιστικά μίση, παιδιά τα οποία δεν έζησαν το μίσος του πολέμου αλλά ζουν καθημερινά τα επακόλουθά και τις συνέπειες τους... Ο Mensud Durakovic οργανώνει τουρνουά από μικτές ομάδες - βόσνιων, κροατών, μουσουλμάνων, χριστιανών - σε μία πολύ δύσκολη κοινωνία όπου ακόμη και στο σχολείο οι τάξεις είναι χωρισμένες.
Ακόμη όμως και αυτές οι απλές αλλά σημαντικές κινήσεις, "μολύνονται" στα πλαίσια του φανατισμού και του εθνικιστικού χουλιγκανισμού, με την αστυνομία να είναι πάντα παρούσα και τους εθνο-χουλιγκάνους των δύο πλευρών να έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο.  H Claudia Tosi, έζησε τέσσερα χρόνια με την οικογένεια Durakovic και τις δύσκολες καταστάσεις που βιώνουν, αλλά και την απογοήτευση που διώχνει μαζί με τις ελπίδες  και τους ανθρώπους από την πόλη κρατώντας μόνο αυτούς που καλλιεργούν το μίσος ανάμεσά τους.  

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

πριν δύο χρόνια σε μια βαλκανική περιοδεία είχα περάσει και μείνει δύο νύχτες στην πόλη του Μοσταρ. Πέρα από το γεγονός πως είναι καταπληκτική πόλη, ειδικά η παλιά πόλη, και μόνο η παρουσία σου εκεί ήταν αρκετή για να νιωσεις τη βαριά ιστορία αυτής της περιοχής. Η γέφυρα που είναι στη φωτογραφία είναι το σύμβολο της πόλης, ενώνει τις δυο διαφορετικές εθνικότητες, δεν ήταν τυχαίο που τη βομβάρδισαν. Εντωματαξύ σε διάφορα σημεία μπορείς ακόμα να δεις σημάδια του πολέμου- κατεστραμμένα κτίρια, σημάδια από σφαίρες και πολυβόλα σε τοίχους- όπως και συνθήματα,σλόγκαν και αυτοκόλητα εθνικιστικά. Είναι πολύ ενδιαφέρον το θέμα της ταινίας - και όλου του φεστιβάλ- γιατί πραγματικά ο ρόλος των εθνοχουλιγκάνων, και όχι μονο, στη σφαγή των λαών στην Γιουγκοσλαβία ήταν τουλάχιστον σοκαριστικός. Μακάρι μέσω του ποδοσφαίρου και μιας υγιούς οπαδικής κουλτούρας τέτοια φαινόμενα να μην επηρεάζουν τα γήπεδα ή ακόμα περισσότερο, να δείχνουν και προς τα έξω πως όλοι είμαστε διαφορετικοί αλλά όλοι είμαστε ίσοι...
Σωτήρης

Ανώνυμος είπε...

Πάντως, το θεματάκι αν και πραγματικά αφορά ένα πολύ σημαντικό ποδοσφαιρικό - οπαδικό φεστιβάλ και γενικότερα ενα πολύ ενδιαφέρον θέμα μαζί με το ντοκιμαντέρ, μάλλον δεν ενδιαφέρει και πολύ κόσμο...
Ενώ αν έχει αντιπαράθεση, "τσαμπουκά", θα είχαμε καμιά 20αρια σχόλια...

Θα επανέλθω λογικά με την παρουσιάση-συζήτηση του "Cass" που θα μιλήσει για το ίδιο φεστιβαλ.

Ανώνυμος είπε...

ego pantos mia pou eida tin fotografia kai meta to trailer...anatrixiasa.

michks