4/11/11

Μας αντιπροσωπεύει!

Τα γράφαμε πριν χρόνια, όχι ως Νοστράδαμοι... αλλά ίσως και με το μάτι της πείρας των γηπέδων, αλλά και της νοοτροπίας που εξελίσσεται μέσα από τα σημεία των καιρών...
Ακόμη και το ξύλο κάποτε στο γήπεδο ήταν αντρίκιο! Παντελονάτο! Υπήρχε σεβασμός! Πλέον, στην πλήρη τσουβαλοποίηση, στον σημερινό αχταρμά, στη σημερινή πραγματικότητα, όλα αυτά φαίνονται να είναι ένα παρελθόν. Μαχαίρια, όπλα, γκαζάκια, άνανδρες πρακτικές οι οποίες έχουν χαντακώσει το οπαδικό κίνημα και το έχουν βάλει ως έναν εύκολο στόχο στο σημάδι των απανταχού ανευθυνο-υπεύθυνων που λαμβάνουν αποφάσεις εκ του ασφαλούς, εύκολες και ευθυνόφοβες... Αυτούς που απλά απαγορεύουν την παρουσία του κόσμου στα γήπεδα πατώντας στα επιχειρήματα που τους δίνουν λίγοι ηλίθιοι ψευτόμαγκες, λιγόψυχοι, πιτσιρικάδες που θέλουν να το παίξουν "μάγκες" στην παρέα και να δειχθούν στα "άτομα", στους "παλιούς"... έχοντας και αυτοί με τη σειρά τους το πάτημα, την εύκολη δικαιολογία ότι "οι άλλοι το έκαναν πρώτοι"...

Το Internet από την μεριά του έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στο "μοντέρνο οπαδικό στυλ"... Όλοι έχουν γίνει "παντογνώστες", της θεωρίας πάντα αφού το να ζήσεις τα τσιμέντα και την αγάπη για την ομάδα, αλλά και το σεβασμό για τον αντίπαλο, είναι πράγματα πολύ περίπλοκα για τον υπολογιστή και τον καναπε! Όμως το internet μπορεί να γίνει και ένα "οπλο" θετικό... Εμείς από εδώ θα δίνουμε τη δική μας "μάχη" για τον Οπαδό-Άνθρωπο και τον Άνθρωπο-Οπαδό...
Ίσως κάποιες φορές να γίνουμε και εμείς οι ίδιοι "παντογνώστες" (κανείς δεν είναι τέλειος), όμως θα προσπαθήσουμε να "κερδίσουμε" αυτούς τους λίγους για αρχή μικρούς και μεγάλους, που θέλουν να βλέπουν παντού την ομάδα τους, αυτούς που αγαπάνε τη φανέλα, το ποδόσφαιρο, τα συναισθήματα που σου προσφέρει το γήπεδο, το ταξίδι με κίνητρο το γήπεδο, τα χρώματα, το τραγούδι, η μικρή κοινωνία, η παρέα, το πείραγμα, οι εμπειρίες...

Αν πρώτοι Εμείς, οι Οπαδοί, οι ρομαντικοί, ίσως και για κάποιους γραφικοί... εξαπλώσουμε αυτό που απλά ζούμε τόσα χρόνια, με τα δικά μας μάτια και το μυαλό, το μεταδόσουμε, τότε θα μπορέσουμε να το περάσουμε και σε αυτούς που μας κατηγορούν και πλέον όχι άδικα...

...και για τους "δύσκολους" που έχουν το "ελληνικό DNA" της ολοκληρωτικής απόρριψης και κριτικής των πάντων... Ναι, ούτε Ρομπέν των Δασών είμαστε, ούτε "έχουμε φάει τα τσιμέντα με το κουτάλι"... (τα έχουμε φάει δηλαδή αλλά ας είναι), ούτε θέλουμε να το παίξουμε ULTRAS στην θέση των ULTRAS... Απλά θέλουμε πίσω αυτό που είχαμε! Αυτό που κάποιοι μας πήρανε τόσο ωμά και πολλές φορές αιματοβαμμένα... Θέλουμε να γίνουν όλα αυτά που μεταξύ μας συζητάμε ή αναπολλούμε στην παρέα, στο σύνδεσμο, στο γήπεδο...

Football-blabla
Against modern Ultras

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Πολύ σωστό το κειμενάκι!
Συνεχίστε παιδιά!

Against Modern Ultras!