27/11/11

Με αφορμή μια επιστολή...

"Το λιγότερο που θα μπορούσα να πράξω έπειτα τα τελευταία γεγονότα είναι αυτή η ευχαριστήρια επιστολή προς τα αδέρφια μου στον Ηρακλή. Έπειτα από την άδικη σύλληψή μου μετά τον αγώνα του Ηρακλή με την Καλλικράτεια αυτοί στάθηκαν δίπλα μου από την αρχή μέχρι το τέλος. Με δικηγόρους, χρήματα, τροφή για τα κρατητήρια δεν με άφησαν στιγμή μόνο μου. Ποτέ δεν θα ξεχάσω όσους βρισκόταν δίπλα μου είτε ψυχολογικά είτε πρακτικά."

Ετσι ξεκινάει η επιστολή του οπαδού του Ηρακλή (δημοσιοποιήθηκε στην ιστοσελίδα της Αυτόνομης Θύρας 10) που συνελήφθη μετά το παιχνίδι Καλλικράτεια-Ηρακλής...

Τα λόγια αυτά αφιερώνονται εξαιρετικά σε όλους όσους, θέλοντας να μιλήσουν για τους οργανωμένους οπαδούς, χρησιμοποιούν εκφράσεις όπως: αλήτες, πρεζάκηδες, κάφρους, ψευτόμαγκες, καμμένους, αποτυχημένους, ζώα και κομπλεξικούς... Γιατί, κύριοι, ενώ όλοι εσείς μιλάτε κατά αυτόν τον τρόπο για όλους εμάς του πεταλάκηδες, ο δικός μας κόσμος, η κερκίδα μας, είτε είναι μπλε, είτε κιτρινόμαυρη, είτε ασπρομαυρη, κόκκινη και πράσινη, μπορεί να έχει χίλια δυο κακά και στραβά, αλλά έχει και γερές δόσεις φιλίας, αλληλοσεβασμού, αλληλεγγύης, συντροφικότητας και αξιοπρέπειας...
Και πώς γίνεται κάθε φορά, και υπερτονίζονται από τα ΜΜΕ μόνο τα στραβά και τα άσχημα, τρομερό βρε παιδί μου!
Οποιος όμως σχετίζεται ενεργά με τους οργανωμένους οπαδούς, γνωρίζει πολύ καλά πόσο δυνατές είναι κάποιες αξίες σαν τις παραπάνω στις τάξεις μας. Και ειδικά σε δύσκολες στιγμές όπως όταν κάποιος αδελφός μας συλλαμβάνεται για παράδειγμα, και παραμένει έγκλειστος για τα χρώματα που αγαπάει, είναι τότε, που κουράγιο πάιρνεις μόνο από τις πράξεις των ανθρώπων του συνδέσμου και της κερκίδας σου...

ΥΓ. δεν είμαι οπαδός του Ηρακλή, όμως τα λόγια αυτής της επιστολής νομίζω πως αγγίζουν πολλούς από εμάς, ανεξαρτήτως ομάδας...

Sotrek        

Δεν υπάρχουν σχόλια: