5/3/12

...Volveremos! (θα επιστρέψουμε)

Σε συνέχεια ίσως, των άρθρων που έχουμε αναρτήσει τα 5 αυτά χρόνια του blabla, σχετικά με το "Football and War"... συνεχίζουμε με ένα μικρό αφιέρωμα που ήρθε στην - ποδοσφαιρική - επικαιρότητα...

Έχουν περάσει ακριβώς 30 χρόνια από τον "Πόλεμο των Φοκλάντς", όπως έγινε γνωστός στην Ελλάδα. Ήταν Απρίλιος του 1982 όταν μετά από πολλές διαμάχες η μιλιταριστική κυβέρνηση της Αργεντινής αποφάσισε να "εισβάλει" στις νήσους Μαλβίνας, μία συστοιχία νησιών έξω από τις ακτές της χώρας, τα οποία τελούσαν υπό αγγλική κατοχή (όπως πολλά μέρη στον κόσμο, βλέπε βρετανική αυτοκρατορία)... Τα Folklandas για τους Άγγλους, τα Malvinas για τους Αργεντίνους, έγιναν πεδίο ωμής αντιπαράθεσης αφού, η "σιδηρά κυρία" της Μ.Βρετανίας, Μάργκαρετ Θάτσερ, δεν άφησε την κίνηση αναπάντηση. Επί δύο μήνες ο πόλεμος στοίχισε εκατοντάδες νεκρούς, σε ένα πεδίο μάχης το οποίο είναι ουσιαστικά καταφύγιο χλωρίδας και πανίδας και τίποτε περισσότερο στην πράξη (για τους απλούς ανθρώπους)... κάτι σαν τα βράχια στα Ήμία... Οι Άγγλοι κατάφεραν να κερδίσουν τον πόλεμο, οι Αργεντινοί παραδόθηκαν, η κυβέρνηση έπεσε και τα Μαλβίνας έμειναν απλά στην μνήμη του κόσμου της Αργεντινής που έχουν περάσει πολλά δεινά, τα οποία συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. 
Που τα θυμήθηκα όλα αυτά, θα με ρωτήσει κάποιος. Ήμουν παιδάκι όταν άκουγα στις ειδήσεις για τις μάχες, για το θωρηκτό Μπελγράνο και την κορβέτα Σέφιλντ που βυθίστηκαν, τους Άργεντίνους αιχμαλώτους στην τηλεόραση... και τα ερωτηματικά μου, γιατί...; Όταν είσαι παιδάκι και εκείνη την εποχή ακούς για πολέμους δημιουργείς και τα ανάλογα ερωτήματα, συναισθήματα, χαρακτήρα... 1982... Ιραν-Ιρακ, Ισραήλ-Λίβανος, Βρετανία-Αργεντινή... Μακάρι να ήταν απλά αγώνες ποδοσφαίρου... Αγώνες ποδοσφαίρου; Σωστά! Ας επανέρθω... Έβλεπα στιγμιότυπα από την Αργεντινή, φωτογραφίες από τα πρόσφατα παιχνίδια από τις εξέδρες και παρατήρησα ότι σε όλα τα γήπεδα αναζωπυρώνεται μία δυναμική για τα εν λόγω νησιά. Οι οπαδοί των περισσοτέρων ομάδων έχουν αρχίσει να δημιουργούν ένα κλίμα "ανακατάληψης" των νήσων... VOLVEREMOS, λέει το πανό. ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ... 
Δε θα ήθελα να θέσω πολιτικές και ιδεεολογικές προαιτάσεις στο θέμα γιατί αποτελεί μία μεγάλη κουβέντα την οποία πρέπει κάποιος να πιάσει από πολύ πιο μπροστά από το 1982 για να βγάλει κάποια συμπεράσματα και να περάσει παράλληλα στο μυαλό του, καταστάσεις όπως η Κύπρος επί αγγλικής κατοχής και μετά τουρκικής, το Θιβέτ, η Σρι Λάνκα και διάφορα νησάκια (υδροβιότοποι και μόνο) που διεκδικούνται από την Ιαπωνία και τη Ρωσία, από την Βόρειο και Νότιο Κορέα, από την Ελλάδα και την Τουρκία, από την Σουηδία και τη Ρωσία κλπ... 
  Είναι όμως τελικά το γήπεδο ο κατάλληλος χώρος να περάσεις μηνύματα και καταστάσεις που δεν έχουν καμία σχέση με το άθλημα; Είναι όμως απομονωμένος ο χώρος του γηπέδου και δεν έχει κοινωνική προέκταση; Είναι τελικά ένας μικρόκοσμος της κοινωνίας η εξέδρα οπότε και πρέπει να υπάρχει κοινωνική και πολιτική δράση;

Δεν υπάρχουν σχόλια: