6/9/12

Οι Αγγλοι που αγαπάμε...

Πριν πέντε μέρες επέστρεψα από Σκωτία, μετά από ένα δεκαήμερο παραμονής στα λειβάδια, τα ουίσκια, τις μπίρες, τα γήπεδα γκολφ, τα ποτάμια και τις λίμνες και φυσικά στη μουντάδα και τις βροχές. 

Σε κάποια από τις διανυκτερεύσεις μας στην περιοχή των Highlands, και συγκεκριμένα στο Ινβερνές, την πρωτεύουσα των Highlands, όπου είναι η έδρα της ομόνυμης ποδοσφαιρικής ομάδας, πιάσαμε την κουβέντα με τον ιδιοκτητη του δωματίου που μέναμε αφού πρώτα είχαμε τελειώσει ένα τεράστιο πιάτο με αυγά, μπεικον, λουκάνικα, φασόλια και μανιτάρια. Η κουβέντα δεν άργησε να γίνει ποδοσφαιρική και αφού ο τύπος, ηλικίας περίπου 50 χρονών, είδε ανταπόκριση, λύθηκε η γλώσσα του. Και είπε τα προβλήματά του: "Υποστηρίζω τη Hull City AFC γιατί γεννήθηκα και μεγάλωσα στην πόλη Kingston, έδρα της ομάδας. Μετά την παραμονή μου στο Ινβερνές πρέπει να κάνω περίπου 8 ώρες ταξίδι για να δω την ομάδα μου, και άλλες 8 να επιστρέψω και έτσι δεν είναι πολύ εύκολο να πηγαίνω στο γήπεδο κάθε φορά. Πέρυσι, εντωμεταξύ, η μια κερκίδα που είχε παραμείνει
ορθίων, την άλλαξαν και έβαλαν καθίσματα. 'Ηταν ένα σοκ για μενα και τους φίλους μου. Είχαμε συνηθίσει αλλιώς. Ευτυχώς ακόμα μπορούμε να παρακολουθούμε τον αγώνα όρθιοι χωρίς να μας τα πρήζουν. Να σου πώ κάτι", όταν του ανέφερα πώς οι θέσεις ορθίων είναι άλλη φάση έτσι για να τον τσιτώσω, "όταν βλέπεις αγώνα όρθιος είναι σαν να συμμετεχείς ολοκληρωτικά στο παιχνίδι, μπορείς να εκφραστείς σωματικά χωρίς να περιορίζεσαι, να χοροπηδήξεις, να κλοτσήσεις με δύναμη το έδαφος, να αισθάνεσαι τα γόνατα σου να σε κόβουν σε στιγμές που το παιχνίδι έχει αγωνία και στην τελική είναι πιο εύκολο να πετάς πράγματα μέσα στον αγωνιστικό χώρο..." Και ακολουθούν γέλια και ένα κούνημα του κεφάλιου μου σε ένδειξη αλληλεγγύης και κατανόησης του προβλήματός του...
 

Επειδή αυτό το blog έχει ασχοληθεί πολλές φορές με το θέμα του safe standing στα αγγλικά γήπεδα και της προσπάθειας των άγγλων οπαδών να επαναφέρουν τις κερκίδες ορθίων, ελπίζω κάποια στιγμή όταν ξαναεπισκεφτώ τη γη του ουσκιού, των αγελάδων, των λειβαδιών και του ξενέρωτου σκωτσέζικου ποδοσφαίρου, και συναντήσω ξανά τον Peter,  να μου δηλώσει χαρούμενος πώς "πλέον σε όλα τα γήπεδα της Αγγλίας μπορώ να στέκομαι όρθιος και να απολαμβάνω το παιχνίδι όπως θέλω και όπως έχω μάθει από μικρό παιδί..."
Sotrek    

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Α ρε Sotrek τι μας κάνεις...μεγάλη λατρεία η Ασπρουλία και ειδικά η τσάμπιονσιπ...να δω Λίντς-Μίλγουολ,Νότιγχαμ-Ντέρμπι,Μπρίστολ-Κάρντιφ και και και...μετά να "περάσω" από Σκωτία να πιώ ουίσκι...α ρε Sotrek τι μας κάνεις...

RAYBEEZ

υ.γ.ο Strachan δεν θα γράψει τίποτα;πάει καιρός...

Ampalos είπε...

...φήμες τον θέλουν να γίνεται μπαμπάς... αλλά και "πρόεδρος"!!!
:)))