17/11/12

Κι αν είναι ροκ μη το φοβάσαι έγινε κιόλας 39...


39  χρόνια που το γιορτάσαμε, το τιμήσαμε, το καπηλευτήκαμε, το ξεφτιλίσαμε, μείναμε εκεί το κάναμε σημαία κι αποφασίσαμε πως δεν χρειάζεται να αντισταθούμε για τίποτα, βάλαμε όρια ''νομιμότητας'' στις διεκδικήσεις μας, λες κι η αντίσταση έχει όρια που πρέπει να σεβαστούμε.
Ξέρω πως πολλοί έχετε μηδενίσει μέσα σας το Πολυτεχνείο γιατί το ταυτίσατε κι όχι άδικα με την γενιά που το εξαργύρωσε ώστε να πάρεις θέσεις σε υπουργεία και σε δημόσιες υπηρεσίες, μην το κάνεις, μην τους κάνεις τη χάρη ήταν πολλοί εκεί μακρυά από οποιαδήποτε σκοπιμότητα ήταν πολλοί που αποφάσισαν να αντισταθούν γιατί τους έπνιγε ο φασισμός της δικτατορίας, είναι οι ίδιοι που σήμερα έχοντας μεγαλώσει κατεβαίνουν στο Σύνταγμα και όταν χτυπιέσαι με τα σκυλιά των αφεντικών σε περιθάλπτουν, σε περιποιούνται νοιάζονται για σένα κι ας μην σε ξέρουν, αλλά δείχνουν αλληλεγγύη γιατί τους θυμίζει κάτι από τα νιάτα τους, από τη σπίθα που είχαν κι αυτοί μέσα τους τότε να αλλάξουν τη παγιωμένη κατάσταση.

Το μήνυμα του Πολυτεχνείου είναι διαχρονικό και πάντα το ίδιο, καμία ανοχή σε καμία μορφή φασισμού, η αντίδραση δεν έχει ημερομηνία λήξης κάθε εποχή έχει τις δικές της μάχες απέναντι στα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει η κοινωνία, ο φασισμός άλλωστε ντύνεται με διαφορετικό μανδύα κάθε φορά, τότε ήρθε με τάνκς και σήμερα με τράπεζες και οικονομικό αποκλεισμό κοινωνικών ομάδων, εξαθλίωση προς τα κάτω και καθημερινό αδιέξοδο, η απάντηση ωστόσο θα πρέπει να είναι πάντα η ίδια, μαζική αντίσταση με κάθε τρόπο σε οποιαδήποτε μορφή φασισμού.

Το Πολυτεχνείο ενοχλούσε και συνεχίζει να ενοχλεί, γιατί έβγαλε τη γλώσσα σε κάθε μορφή εξουσίας, στο πειθαναγκασμό του εφικτού, στο βόλεμα και στη μιζέρια. Ενοχλεί γιατί άνθρωποι τα έβαλαν με τάνκς, γιατί έδειξαν πως δεν φοβούνται και ήταν η αρχή για πολλά που ακολούθησαν μετά, γιατί αυτό που θέλει να βάλει κάθε μορφή εξουσίας μέσα μας είναι ο φόβος έτσι σε κάνει πιόνι της, σε πείθει πως είσαι αδύναμος, μικρός και ανήμπορος στο να αντιδράσεις σε οτιδήποτε, μην πειστείς, μην τσιμπήσεις στο δόλωμα, είμαστε πολλοί θα γίνουμε περισσότεροι και είμαστε αποφασισμένοι...

Υ.Γ Το παραπάνω κείμενο αγνοείστε το,  το Πολυτεχνείο άλλωστε σύμφωνα με κάποιους δεν υπήρξε ποτέ, ούτε σαν κτίριο..

Υ.Γ 16 Νοεμβρίου μείναμε κι επίσημα δια στόματος Στουρνάρα χωρίς χρήματα, παρ' όλο το αιματοκύλισμα για να περάσουν τα μέτρα, εγώ δεν ξέρω αλλά δεν φοβάμαι νοιώθω δυνατός κι αύριο θα κατέβω στη πορεία, εσείς?

Andy Capp

Δεν υπάρχουν σχόλια: