5/12/12

Remember remember the 6th of December

Λένε πως όποιος δεν μαθαίνει από τα λάθη του είναι καταδικασμένος να τα ξαναζήσει, στη χώρα μας αυτό είναι το μόνο βέβαιο, πριν τη δολοφονία του Αλέξη είχαν προηγηθεί πολλές, εμείς συνειδητά η ασυνείδητα αποφασίζαμε να τους γυρίζουμε τη πλάτη και να τις περνάμε στα ψιλά, μεμονωμένο περιστατικό, ένορκη διοικητική εξέταση οι μπάτσοι μεταξύ τους κι όλα καλά.

Η κοινωνία μας έχει μνήμη χρυσόψαρου δυστυχώς, είναι πάντα έτοιμη  να συγχωρέσει τα παιδιά που παίρνουν 700 ευρώ και μας προστατεύουν και να κατηγορήσει τους αλήτες που διεκδικούν, η δολοφονία του Αλέξη έδειξε την αλήθεια σ' αυτούς που πεισματικά έκλειναν τα μάτια στην αλήθεια για χρόνια , αδέσποτες σφαίρες που χορεύουν στα στενά και μπορούν να χτυπήσουν το παιδί σας, το φίλο σας, εσάς τους ίδιους. Το ξέσπασμα της κοινωνίας μετά τη δολοφονία του Αλέξη έδειξε ένα μεγάλο δείγμα υγείας ίσως το μεγαλύτερο τα τελευταία 40 χρόνια στη χώρα μας, διαμαρτυρία για το οικονομικό αδιέξοδο, την ανεργία, την εκμετάλλευση των τραπεζών, τη κατάντια της παιδείας, βρήκαν αφορμή να ξεπηδήσουν από το περιθώριο στο προσκήνιο.  Ένα ετερόκλητο κοινωνικό μείγμα, που βγήκε στο δρόμο με σκοπό τη δημιουργία χάους, χάους που ζούσε ήδη μέσα στη καθημερινότητα του και που τα επόμενα χρόνια θα νιώθαμε όλοι σκληρά στο πετσί μας.
Οπαδοί όλων των ομάδων, κατέβηκαν στο δρόμο έχοντας ζήσει από πρώτο χέρι τη κρατική καταστολή και τις μεθόδους των μπάτσων στα γήπεδα της χώρας, έβαλαν μια ακόμη πινελιά στο πολύχρωμο αυτό σκηνικό της εξέγερσης μετά τη δολοφονία, σε μια Αθήνα που πάσχιζε να φορέσει τα γιορτινά της και να επιστρέψει σε ρυθμούς κατανάλωσης, έχοντας μοναδική έννοια της να προστατέψει το χριστουγεννιάτικο δέντρο της πλατείας Συντάγματος, γνώρισε την οργή και πέταξε μια για πάντα από πάνω της το μανδύα του φόβου, τι κι αν οι γνωστοί παπαγάλοι προσπάθησαν να εξισώσουν τη δολοφονία ενός 15χρονου με σπασμένες τζαμαρίες και θέλησαν να φοβίσουν το κόσμο άλλωστε μάθαμε πως η ζωή και η περιουσία ενοποιούνται ακούσαμε πως η δολοφονία ενός δεκαπεντάχρονου είναι φριχτή αλλά πως είναι αδιανόητο να καίγεται το δέντρο και οι βιτρίνες μαγαζιών, σε μια κοινωνία που έχει φτάσει να κλαίει περισσότερο για τις βιτρίνες παρά για τα ίδια τα παιδιά της εμείς δεν θέλουμε να χωράμε , κάθε μέρα ήταν και μια νίκη για  την ίδια μας την ελευθερία καθώς όλο και περισσότερος κόσμος κάθε ηλικίας κατέβαινε στο δρόμο με ένα και μοναδικό σιωπηλό αίσθημα αυτό  της δικαιοσύνης.

Όσοι κατεβήκατε στο δρόμο τις μέρες του Δεκέμβρη ξέρω πως δεν θα το ξεχάσετε ποτέ στη ζωή σας, ξέρω πως θυμάστε ακόμη αυτή την οργή που σας πλημμύρισε και υπήρχε στα πέταλα της χώρας, στο κέντρο της Αθήνας, στο αστυνομικό τμήμα του Πειραιά, στο νεκροταφείο του Παλαιού Φαλήρου, στα σπίτια σας, στις ζωές σας, το ξέρω πως ταυτιστήκατε με τον Αλέξη το ξέρω πως τον νιώσατε και τον νιώθετε ακόμα δικό σας.
4 χρόνια μετά ας κάνουμε μια εξαίρεση αυτή τη φορά ας μην ξεχάσουμε...

Υ.Γ Όχι στο σύνθημα μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι, τα γουρούνακια  είναι πολύ συμπαθητικά κι άκακα ζώα.

Υ.Γ. ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΝΥΧΤΕΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ...
 
Andy Capp

1 σχόλιο:

Λαθραιος καπνεμπορας είπε...

http://agriniozone.blogspot.gr/2012/12/acab.html