21/3/13

Against all forms of racism

Σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού, με αφορμή αυτή τη μέρα να γράψουμε για τους μαύρους πάνθηρες και την κίνηση τους στην Ολυμπιάδα του 1968 που έγινε στο Μεξικό. Στον τελικό των 200 μέτρων αναδεικνύεται νικητής ο Αφροαμερικανός της ομάδας των ΗΠΑ Τόμυ Σμίθ, δεύετρος θα τερματίσει ο Αυστραλός Πήτερ Νόρμαν και τρίτος ο επίσης Αφροαμερικανός Τζόν Κάρλος.

Μόλις οι δύο Αφροαμερικανοί αθλητές ανέβηκαν στο βάθρο για να παραλάβουν τα μετάλλια της, χωρίς παπούτσια αλλά με μαύρες κάλτσες παραλαμβάνουν τα μετάλλια τους, ο Σμίθ φορούσε γύρω από το λαιμό ένα μαύρο κασκόλ ενώ ο Κάρλος έχοντας αφήσει ανοιχτό το πάνω μέρος της φόρμας του και φορώντας ένα κολιέ χαρακτηριστικό σύμβολο αλληλεγγύης προς του μαύρους που βασανίστηκαν στις ΗΠΑ , αξίζει επίσης να αναφέρουμε πως και οι τρεις αθλητές φορούσαν σήματα του Ολυμπιακού προγράμματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδέα του αργυρού ολυμπιονίκη Πήτερ Νόρμαν, ο οποίος με αυτό το τρόπο προσπάθησε να συμπαρασταθεί στους συναθλητές του και εξέφρασε την αντίθεση του στην πολιτική της Αυστραλίας (χώρας καταγωγής του) για τους μετανάστες.

Με την ανάκρουση του εθνικού ύμνου των ΗΠΑ οι δυο Αφροαμερικανοί αθλητές θα σηκώσουν υψωμένες τις γροθιές τους φορώντας μάλιστα μαύρα γάντια,, η κίνηση αυτή θα προκαλέσει αντιδράσεις και γιουχαΐσματα μέσα στο στάδιο και  αργότερα η ολυμπιακή επιτροπή θα ζητήσει την αποβολή των δυο αθλητών και καθώς και του Αυστραλού Νόρμαν και θα τους πάρει πίσω τα μετάλλια. 

Η πράξη των τριών αθλητών θεωρείται ως και σήμερα η πιο χαρακτηριστική πολιτική διαμαρτυρία που έγινε σε Ολυμπιακούς αγώνες , η πράξη τους προκάλεσε τη συντηρητική και ρατσιστική Αμερικανική κοινωνία της εποχής που δεν ήθελε να δει τους μαύρους να αποκτούν δύναμη.

Και οι τρεις αθλητές δεν μετάνιωσαν και δεν δικαιολογήθηκαν ποτέ για τη πράξη τους αυτή, σε αντίθεση με μερικά ηλίθια παιδάκια που πρόσφατα στη χώρα μας προσπάθησαν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα, δήλωσαν πως είναι περήφανοι για το χρώμα τους και διακήρυξαν με το τρόπο αυτό την ισότητα μεταξύ των ανθρώπων ανεξαρτήτως χρώματος, πατρίδας ή θρησκείας.
Andy Capp

1 σχόλιο:

Monsieur Cannibal είπε...

Ο λογος που εγινε φανατικος οπαδος του Humba!Mου τραβηξε το ματι απο το εξωφυλλο και γνωρισα ισως το καλυτερο οπαδικο-αντιναζιστικο περιοδικο..