6/8/13

Επιστολή προς γνωστό/άγνωστο ποδοσφαιριστή...

Για μια φορά, έστω μια φορά στην ζωή και στην καριέρα σου, να γίνεις ένα με την εξέδρα... να τρέξεις προς αυτήν και να φτάσεις μπροστά στα κάγκελα, να μην μας δείξεις απλά με το δάκτυλό σου, να ανέβεις στα κάγκελα και να χαθείς στις αγκαλιές των οπαδών σου... να αρπάξεις την ντουντούκα και να πεις ένα σύνθημα... να τελειώσει το ματσάκι και να κάτσεις μαζί με την κερκίδα για πέντε λεπτά να πειτε μαζί ένα σύνθημα, ένα τελευταίο σύνθημα από κοινού που θα μας κάνει να νιώσουμε δυνατοί, σεβαστοί και σημαντικοί για τον σύλλογο που αγαπάμε, θα νιώσουμε πραγματικά και όχι μόνο στα συνθήματα ο 12ος παίκτης... να βγάλεις τη φανέλα μετά από ένα γκολ και αντι να δούμε τα τατουάζ σου να δούμε το μπλουζάκι κάποιου club οπαδών... να ευχαριστήσεις μέσα από την  καρδιά σου και όχι για τυπικούς λόγους τους πιστούς οπαδούς σου που κατάπιαν ατελείωτα χιλιόμετρα υπό βροχή, που έφαγαν για δύο ώρες ατελείωτη βροχή σε κάποιο κωλογήπεδο στην άκρη αυτής της χώρας... να δεις ένα ματς στο οποίο είσαι εκτός αποστολής από το πέταλο και να ενώσεις τη φωνή σου με τους υπόλοιπους οπαδούς... να φτιάξεις με δική σου πρωτοβουλία και όχι γιατί κάποιος σου το πρότεινε, ένα πανί που να απευθύνεται στον κόσμο και να να βγεις στον αγωνιστικό χώρο κρατώντας το... να έρθεις να αρπάξεις μια σημαία από το πέταλο και να την ανεμίσεις μπροστά μας... να ανάψεις ένα καπνογόνο και να έρθεις να γιορτάσουμε μαζί στην κερκίδα... να κρατήσεις έστω για δευτερόλεπτα ένα καπνογόνο και να χοροπηδάς σαν τρελός... να γίνεις ένα... να σέβεσαι και να εκτιμάς... να γουστάρεις και να δεθείς με τον σύλλογο... 
ΥΓ. Καλό καλοκαίρι γνωστέ/άγνωστε ποδοσφαιριστή και καλή προετοιμασία...
ΥΓ1. Αλήθεια διαβάζει κάποιος ποδοσφαιριστής αυτό το blog;
Sotrek

1 σχόλιο:

Ampalos είπε...

Μόνο οι ρομαντικοί...
Ιμπραϊμοβιτς, Φαλκάο, Ρονάλντο...