24/10/13

Μια ζωή στρογγυλή

Λίγο πριν ξεκινήσουν τα χθεσινοβραδινά παιχνίδια για το τσου λου, αρχίσαμε να γράφουμε εξυπνατζίδικα στάτους για τα παιχνίδια.

Λίγο αργότερα συνειδητοποίησα  πόσα χρόνια βλέπω με την ίδια παρέα τα παιχνίδια του Clampion League, θυμήθηκα εκείνα τα μουντά βράδια του χειμώνα που όντας μαθητής περίμενα πως και πως να χαρώ βλέποντας λίγο ποδόσφαιρο στο σπίτι με τους φίλους, κατάλαβα πως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, το βόλλευ ή οτιδήποτε άλλο ήταν απλά η αφορμή για να μαζευτούμε και να δώσουμε λίγο χρόνο σε μας σαν παρέα.

Οι περισσότερες φιλίες μου που κρατάνε κάποιες δεκαετίες έχουν κοινό παρονομαστή το ποδόσφαιρο και την αγάπη για την οπαδική κουλτούρα. Με το πέρασμα των χρόνων και τις αλλαγές στις ζωές μας ελάχιστα πράγματα έμειναν ίδια, ένα από αυτά είναι η μάζωξη την Τρίτη και τη Τετάρτη στο σπίτι με μπύρες και σουβλάκια για το Champions League, τι κι αν πέρασαν τα χρόνια και τα σχολεία έγιναν πανεπιστήμια και μετά δουλειά ή ανεργία, τι κι αν προστέθηκαν ένα κάρο προβλήματα, είτε οικονομικά είτε υγείας, απουσία δεν παίρνει κανείς.

Η σπυριάρα, ο βασιλιάς των σπορ ή οτιδήποτε άλλο μας κρατάνε ακόμα ζωντανούς, μας κάνουν να γελάμε, να παθιαζόμαστε, να φωνάζουμε, να γινόμαστε κανίβαλοι,να ξελαρυγκιαζόμαστε, να νιώθουμε πως κυλάει αίμα στις φλέβες μας, αλήθεια ξέρετε πολλά πράγματα σήμερα που να σας κάνουν να νιώθετε ζωντανοί;

Τι κι αν το έκαναν προϊόν, το ξεφτίλισαν με το στοίχημα και τα στημένα, τι κι αν αστράφτει τόσο και βρωμάει περισσότερο, εμείς αποφασίσαμε να το κρατήσουμε μέσα μας, όπως του αρμόζει, σαν ένα κοινωνικό γεγονός, γιατί κακά τα ψέμματα ποτέ δεν ήταν μόνο αθλητικό και ποτέ οι οπαδοί δεν ήταν μόνο γηπεδικοί...

Έφυγα λοιπόν όταν τελείωσε το παιχνίδι και θυμήθηκα πόσο δύσκολη ήταν και σήμερα η μέρα μου και πόσο ξεχάστηκα για δυο τρεις ώρες, πόσο ωραίο είναι να παραμένεις φανατικός αλλά όχι κλειστόμυαλος  και πόσο πολύ σιχαινόμαστε όλοι την UEFA που νομίζει πως παίζει με τη νοημοσύνη μας.

Όπως είπε κι ένας παλιόφιλος χθες Champions League είναι να περνάει η Ναόμι Κάμπελ γυμνή μπροστά από την τηλεόραση και να τρώει το κουτάκι από την μπύρα στο κεφάλι...

Andy Capp

Δεν υπάρχουν σχόλια: