16/12/13

Βραζιλία 2013… λίγους μήνες πριν το Μουντιάλ

Είδα, και μάλλον όλοι είδατε τις σκηνές, τις φωτογραφίες και τα βίντεο από τα επεισόδια μεταξύ των οπαδών της Atletico και της Vasco την προηγούμενη Κυριακή. Από όλη αυτή τη φάση το μόνο θετικό είναι πως τελικά κανείς οπαδός, κανείς άνθρωπος δεν έχασε τη ζωή του. Κατά τα άλλα όλα σκατά. Από όπου και αν το πιάσεις…

Τα βασικά

Πρώτα από όλα σε ένα παιχνίδι καθοριστικό για τις δύο ομάδες (παίζονταν ο υποβιβασμός της Vasco) με χιλιάδες οπαδούς και των δύο ομάδων, με απύθμενο μίσος μεταξύ τους, δεν υπήρχε αστυνομία στο γήπεδο, παρά μονάχα κάποιοι καημένοι stewards. Οι αστυνομικές δυνάμεις επενέβησαν πολύ αργά όταν πλέον τα επεισόδια είχαν γενικευτεί και η κατάσταση είχε γίνει ανεξέλεγκτη. Τρομερές οι ευθύνες της αστυνομίας, ανεπιφύλακτα, καθώς δεν κατάφεραν (δεν ήθελαν;;;) να προλάβουν τις όποιες φασαρίες. Όμως…

Οι ευθύνες των «οπαδών»

Μπαίνει το γκολ, ο υποβιβασμός πλησιάζει, ο θυμός και η ένταση χτυπάνε κόκκινο, γίνεται το ντου στην αντίπαλη εξέδρα, πέφτουν κλωτσιές και γροθιές, πας για τα πανιά τους, παίρνεις ένα ντου, χάνεις το επόμενο, γίνεται «παιχνίδι». Και κάποιοι όπως πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις μένουν πίσω. Πέφτουν ή τους ρίχνουν. Τους τρέχεις και κάποιους τους προλαβαίνεις και τους τσιμπάς. Οι άλλοι τρέχουν προς τα πίσω. Και δέκα, είκοσι, τριάντα άτομα, κοπανάνε τον έναν, τον πεσμένο. Μέχρι να τον δεις να μην σαλεύει βρε γαμημένε; Μέχρι να του γίνει η μούρη κρέας ρε δολοφόνε; Μέχρι να βγάλεις όλα σου τα κόμπλεξ και όλη το γαμημένο ζόφο από μέσα σου πάνω σε έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να αντιδράσει; Και έρχεται και ο άλλος ο μάγκας, ο τσαμπουκάς «οπαδός» και τον κοπανάει με ένα ξύλο, στο κεφάλι. Και δεν βρίσκεται κάποιος, δικός του, να τον τραβήξει και να του χώσει μια κλωτσιά να τον απομακρύνει. Δεν είναι οπαδισμός αυτό μάγκα μου, δεν είναι γήπεδο, οπαδική κουλτούρα, εξέδρα και φανατισμός. Είναι αηδία. Είναι βία άλλου επιπέδου και άλλης λογικής. Και όσοι λένε πως τα μαχαίρια σκοτώνουν και τα όπλα, ας το ξανασκεφτούν. Καλά είναι τα πανιά ενάντια στα μαχαίρια αλλά αυτά που σκοτώνουν είναι οι λογικές, τα μυαλά, η νοοτροπία και οι συμπεριφορές. Και επίσης η ανοχή. Η ανοχή από όσους δεν γουστάρουν τέτοια σκηνικά και ζωώδη και πούστικες συμπεριφορές δεν τις αφήνουν έτσι. Πολύ θα ήθελα να δω ή να ακούσω πως οπαδοί της Vasco βρήκαν αυτούς που ξηγήθηκαν δολοφονικά στον «αντίπαλο» και τους έκοψαν το γήπεδο. Όχι οι μπάτσοι, οι αρχές ή η διοίκηση αλλά οι ίδιοι οι οπαδοί. Αλλά στη Βραζιλία, όπως και άλλου, και κοντά μας, όχι πολύ μακριά, παίζουν και άλλα στο χώρο της κερκίδας. Άλλα, άσχετα με το ποδόσφαιρο, την εξέδρα και το πάθος για μια ομάδα. Συμμορίες, μαφίες, νταλαβέρια, φράγκα, συμφέροντα και άλλα τέτοια ωραία πράγματα. Μάλλον όσο περισσότερο η οπαδική μας φάση μπλέκεται με τέτοια κόλπα τόσο πιο πολύ σκληραίνει το πράγμα και οι σκηνές που βλέπουμε γίνονται όλο και πιο βίαιες και αποκρουστικές. Τόσο που θυμίζουν μαφιόζικα ξεκαθαρίσματα και όχι οπαδική αντιπαλότητα…

Sotrek

ΥΓ. Δεν έχει φωτογραφία το συγκεκριμένο post. Βαρέθηκα και κουράστηκα να μπαίνω στις ιστοσελίδες, οπαδικές και μη, να διαβάζω για «καταδίκη των επεισοδίων» και «πω, πω τι πράγματα είναι αυτά» και «πως αυτή είναι η Βραζιλία και οι οπαδοί της» (λες και τέτοια περιστατικά μόνο εκεί γίνονται) αλλά να συνοδεύονται τα κείμενα από φωτογραφίες και βίντεο των επεισοδίων, και να λέει ο άλλος πως οι οπαδοί της Atletico πήραν και δύο πανιά οπαδικών γκρουπ της Vasco…

1 σχόλιο:

Mr.Dillis είπε...

Εδώ γίνονται στην Ευρώπη στην Βραζιλία θα κόλαγαν;Μιλάμε για χώρα
που ενας 15χρονος μπορεί να έχει κάνει ήδη φόνο.Στην Βραζιλία η βία υπάρχει και διατηρείται εδώ και αιώνες για άλλους λόγους βέβαια και όχι ποδοσφαιρικούς.Η αλήθεια είναι βέβαια ότι είμαστε συνηθισμένοι να βλέπουμε φονικά επεισόδια περισσότερο στους γείτονες της Αργεντινής παρά στην Βραζιλία.
Παρ'ολα αυτά είναι πασίγνωστο ότι στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής η ζωή έχει πολύ μικρότερη αξία απ'ότι εδώ.Όχι βέβαια γιατί εδώ έχουμε συνείδηση,
στουρνάρια του κερατά είμαστε.
Απλώς είναι δύσκολο νοοτροπία αιώνων ν'αλλάξει σε μια μέρα.Πάντως
φαίνεται ότι οι Βραζιλιάνοι σιγά-σιγά ξεφεύγουν από τη θρησκεία του ποδοσφαίρου και αντιδρούν.Αν η αντίδραση συνεχιστεί
και στην περίοδο του μουντιάλ τότε
πραγματικά θα έχει γίνει βήμα προόδου.