23/1/14

Ο α(θ)λητικός καπιταλισμός

Ίσως έχετε διαβάσει σε κάποια από τα δεκάδες αθλητικά sites την περίπτωση εκ' διωγμού των δύο νεαρών ποδοσφαιριστών της ομάδας U20 της Ξάνθης. Η αφορμή της απόφασης αυτής ήταν η φωτογραφία των δυο νεαρών ποδοσφαιριστών με το ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού Ντάνιελ Πράνιτς. Ο ένας από τους δυο ποδοσφαιριστές που διώχθηκαν (Στέλιος Λασπαντζής) ανέφερε πως αυτή η απόφαση δεν προήλθε από τον προπονητή του αλλά από την διοίκηση της ομάδας, ''εντολή από πάνω''ήταν τα λόγια του.

Όπως προανέφερα η αφορμή ήταν η φωτογραφία, ο λόγος όμως που σιγοψιθυρίζετε στην ακριτική πόλη είναι πως οι οικογένειες των δυο ποδοσφαιριστών δεν είχαν τα χρήματα για να ''προαχθούν'' στην ομάδα των αντρών. Φήμες θα μου πείτε... Κανείς δεν μπορεί να τις τεκμηριώσει και αν μπορέσει θα μπλέξει.

Ρίχνεις μια ματιά στους μεγαλοπαράγοντες του ποδοσφαίρου και καταλαβαίνεις, ο αθλητισμός τόσο στη χώρα μας όσο και παντού ζει στα πλαίσια του καπιταλισμού καλώς η κακώς κατά την γνώμη του γράφοντα πολύ κακώς. Έτσι ένας ποδοσφαιριστής είναι ένα νούμερο, το νούμερο των χρημάτων που θα δαπανηθούν γι'αυτόν και το νούμερο των χρημάτων που θα αποφέρει στην εταιρεία του.

Έτσι γεννήθηκαν τα στοιχήματα, τα στησίματα, οι ντόπες που στοιχίζουν τη ζωή σε χιλιάδες νέους αθλητές κάθε χρόνο. Πρέπει να γίνουν καλύτεροι με κάθε τρόπο, ακόμα και με ντόπες που τους σκοτώνουν. Δίνεις λεφτά παίρνεις το δελτιάκι σου και προχωράς. Δεν δίνεις; Τράβα σπίτι σου γιατί μας χαλάς τη πιάτσα.

Όσο λοιπόν ο αθλητισμός δεν προάγει τη διασκέδαση, την άθληση, την αλληλεγγύη και τον κοινωνικό ρόλο που θα έπρεπε να επιτελεί τότε δεν υπάρχει σωτηρία. Εδώ κάπου μπαίνουμε στο παιχνίδι και οι οπαδοί, αν λοιπόν δεν ξεκολλήσει το κεφάλι μας από τις κούπες, από το συμφέρον μόνο της ομάδας μας και της νίκης με κάθε τρόπο τότε τέτοιες καταστάσεις θα διαιωνίζονται και ο αθλητισμός θα ακολουθεί τη κοινωνία σε αυτό τον ηθικό κατήφορο δίχως τελειωμό.

Andy Capp

Δεν υπάρχουν σχόλια: