9/5/17

Μια αγάπη που ξεχάσαμε κάπου στα καπνογόνα

Πριν μπούμε στην ουσία του θέματος να διευκρινίσουμε κάτι:
Πρώτον το άρθρο δεν έχει απολογητικό υπόβαθρο, ο καθένας μας και όλοι μας είμαστε υπεύθυνοι των επιλογών μας. Ούτε θα απολογηθούμε σε κανέναν για πράξεις άλλων.
Δεύτερον στο άρθρο θα υπάρχει ο όρος " οπαδικό κίνημα" για διευκόλυνση της γραφής, διότι στην πραγματικότητα οπαδικό κίνημα στην Ελλάδα δεν υπάρχει(προσωπική άποψη)!

Στην χώρα που γέννησε το θέατρο, γράφτηκαν όπως είναι φυσιολογικό σπουδαία αριστουργήματα. 
Κάτι που συνεχίζετε και στις μέρες μας, έχοντας την τύχη να παρακολουθούμε ένα άριστο από απόψεις σκηνοθεσίας εκτέλεση από τους ηθοποιούς.
Μας δυσκολεύει κάπως το γεγονός σε ποιά μορφή της 7ης τέχνης να το τοποθετήσουμε κωμωδία, τραγωδία ή παρωδία.!Μπορεί και τα τρία μαζί.
Τους τελευταίους μήνες βλέπουμε εξελίξεις στο ποδόσφαιρο που έχουν ξεπεράσει κάθε φαντασία, σε ένα παιχνίδι που ουδεμία σχέση έχει με το ποδόσφαιρο σαν άθλημα, που λατρέψαμε και μας συγκίνησε. Παιχνίδι που διαδραματίζεται εκτός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου. Πρωταγωνιστές που επιζητούν το καθαρό ποδόσφαιρο σαν πρόσχημα αλλά με απώτερο σκοπό τα προσωπικά τους οφέλη, όπως είναι αυτονόητο οι ομάδες σαν σύλλογοι, σωματεία ονομάστε όπως θέλετε ανέρχονται σε δεύτερη μοίρα.
Και φτάνουμε στο βασικό ζήτημα που για μας είναι το μείζον θέμα.
Νίκη με κάθε μέσο ή ομάδα που αγωνίζεται με αξιοπρέπεια και ας χάνει.
Επειδή ο τίτλος μπορεί και να σας μπερδεύει κάπως ας το απλοποιήσουμε.
Τι θέλουμε, τι επιθυμούμε σαν απλός κόσμος σαν φίλαθλος, σαν οπαδός σαν λάτρης του ποδοσφαίρου νίκη με κάθε τρόπο, να νικάμε για να νιώσουμε μάγκες γνωρίζοντας ότι δεν ήρθε με καθαρό τρόπο.
Πριν απαντήσουμε στο ερώτημα τάδε, ας κάνουμε όλοι την αυτοκριτική μας ανεξαρτήτου ομάδας που υποστηρίζουμε, ποιά είναι τα λάθη της ομάδας, όλα στο σωματείο μου είναι καθαρά. Κοιτάμε πρώτα την καμπούρα μας, έπειτα το παίζουμε κριτές των πάντων. Αλλά επειδή σε τούτη την χώρα μάθαμε να φταίνε πάντα οι άλλοι, παίζοντας κρυφό με την αλήθεια.
Ύστερα ας σταματήσει πια αυτή η καραμέλα ότι εμείς τα κάνουμε επειδή πριν από μας είχαν κάνει τα ίδια και οι άλλοι.
Δικαιολογίες για να μην δείτε την ωμή πραγματικότητα, που πόθος όλων πια είναι η νίκη που έρχεται με κάθε μέσο.
Σιγά μην μας νοιάζει το ποδόσφαιρο, νίκη και πάλι νίκη.
Είναι φυσικό ακόλουθο ότι αφού το ποδόσφαιρο είναι μπίζνες πια τον εκάστοτε επιχειρηματία τον ενδιαφέρει το κέρδος.
Αλλά εσύ σαν φίλαθλος, οπαδός, απλός φίλος ή λάτρης τι προσδοκάς τι θέλεις πια.
Όλο αυτό μας οδηγεί στην σκέψη ότι αφού ούτε εσείς οι ίδιοι τι πραγματικά θέλετε να παρακολουθήσετε από το άθλημα που λέγετε ποδόσφαιρο.
Μην απαιτείται από αυτούς που ελέγχουν το ποδόσφαιρο να σε σεβαστούν.
Που πολύ απλούστατα μην αναμένεται από τους εκάστοτε επιχειρηματίες να ενδιαφερθούν για το καλό ποδόσφαιρο και όχι ότι θα καθαρίσουν το ποδόσφαιρο, τα κοζια θέλουν να αλλάξουν.
Μας βλέπουν σαν πελάτες, επειδή εμείς τους δώσαμε το δικαίωμα αυτό.
Όταν εσείς συνειδητοποιήσετε τι θέλετε, τότε μπορεί να αλλάξουν τα πράγματα αλλά ως τότε είμαστε έρημοι των επιλογών τους.
Άμα σου δημιουργήθηκε απορία τι εμείς θέλουμε, σου ξεκαθαρίζουμε ότι θέλουμε η ομάδα να αγωνίζεται με πάθος, να τα δίνει όλα, να σέβεται τον κόσμο της ακόμα και να χάνει αλλά τουλάχιστον θα φεύγουμε από το γήπεδο γεμάτη με συναισθήματα υπερηφάνειας λόγω ότι η ομάδα το πάλεψε δίκαια.
Πάμε στο φλέγον ζήτημα " οπαδικό κίνημα"  δεν υπάρχει πια, για πια αγάπη για την ομάδα μιλάμε, για πια νοοτροπία...
Μόνο για μπάχαλα σκέφτονται και πως θα φάνε τον απέναντι, τι σχέση έχει όλο αυτό με το οπαδικό κίνημα, ουδέ μια εννοείται όταν μέσα υπάρχει μόνο μίσος και το ποιός θα κάνει κουμάντο στην εκάστοτε περιοχή με το κάθε έμμεσο τρόπο.
Για πιο σεβασμό στην έννοια ζωής του άλλου, όταν σκάνε full καβατζωμένοι, πια μάχη χεράτη...
Ποιός θα τους απομακρύνει αυτούς από τα πέταλα, κανένας!
Αντιθέτως είναι τα πρότυπα για την πλειοψηφία.
Ένας λαός χωρίς παιδεία ,μια χώρα που βουτάει στην ανυπαρξία της, διαγράφοντας το όρο μπέσα!
Ένα ανύπαρκτο οπαδικό κίνημα, με μοντέρνους χούλιγκαν.

Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώθηκαν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα όπου θρηνήσαμε έναν οπαδό από τις βλακώδεις ενέργειες ψευτό οπαδών και μετά από λίγα 24ώρα "οπαδοί" συγκρούστηκαν σε στημένο τελικό από τις κρατικές εξουσίες, ώστε να κλείσει μια καλή το ανύπαρκτο οπαδικό κίνημα.
Συγχωροχάρτια δεν θα δώσουμε γιατί είμαστε υπαίτιοι όλοι μας γι' αυτή την αρρωστημένη κατάσταση.
Κρίμα για τα νεκρά παιδιά, που δεν έγιναν παράδειγμα ώστε να καλυτερέψουν οι καταστάσεις.
Κρίμα για μας που αγαπήσαμε το οπαδικό κίνημα και προσπαθήσαμε να το κρατήσουμε ζωντανό.
Κρίμα που στις εποχές που ζούμε το να πας γήπεδο είναι πια επικίνδυνο είτε να ματώσεις από την αυθαίρετη αστυνομική βία είτε από άλλους επειδή δεν υποστηρίζουμε την ίδια ομάδα.
Κρίμα που αντί να παλεύουμε μαζί για να ξαναγυρίσουν οι Κυριακές, παλεύουμε για να βγάλουμε τα μάτια μας.
Δεν έχει σημασία είτε ανήκεις στους φιλάθλους, στους οπαδούς ή στους απλούς ποδοσφαιρόφιλους το γήπεδο δεν είναι πια για μας.
Μια υποσημείωση για να κλείσουμε το θέμα αυτό και να πάμε στο τρίτο μέρος, φταίμε ΟΛΟΙ ΜΑΣ ας αφήσουμε τα δήθεν, άμα θέλαμε θα τα φέρναμε όλα τούμπα και οι Κυριακές θα ήταν δικές μας. Δεν θέλουμε και τέλος το παραμύθι!!!
ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΟΥΝ 90 ΛΕΠΤΑ...ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ...το ξεχάσαμε και αυτό κάπου στις καντίνες με τα βρώμικα!

Για την υπογραφή...
blog.1925.gr

Υ.Γ. Θα υπάρξει άλλο ένα άρθρο με το τρίτο μέρος του όλου θέματος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: