15/5/17

Μια αγάπη που ξεχάσαμε κάπου στα καπνογόνα.Vol.3

Το τρίτο μέρος του άρθρου μας το τρίτο ημίχρονο. Μετά τον τελικό φιάσκο όλοι οι σκεπτόμενοι οπαδοί τοποθετήθηκαν επί του θέματος και καλά έκαναν. Αλλά εμείς περιμέναμε από την πολιτεία δικαίου που διατυμπανίζουν κάποιοι,να πάρουν θέση. Αντιθέτως είδαμε τους υπεύθυνους να πετάνε το μπαλάκι ο ένας στον άλλο και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Οι αυτουργοί (κατά την άποψή των μμε) και υπαίτιοι(κατά την άποψή του κράτους) των επεισοδίων τιμωρήθηκαν και ποιοί είναι οι οπαδοί. Τον εύκολο θύμα θα του επιβληθούν, για τους πραγματικούς φταίχτες σφυρίζουν αδιάφορα.

Αυτή τη δημοκρατία έχουμε,όπου πρόεδροι με επιβαρυμένο ποινικό μητρώο είναι αθώοι και αναλαμβάνουν ομάδες που τις οδηγούν στην εξαφάνιση. Στημένα, κακές διαιτησίες, γήπεδα ερείπια κτλ... Η λίστα δεν έχει τελειωμό και με μια αστυνομική Διεύθυνση που δεν παίρνει την ευθύνη πάνω της. Και γι όλο αυτό το εύκολο θύμα είναι ο οπαδός, αυτός φταίει. Τους υπόλοιπους γιατί να τους ενοχλήσουν αφού υπάρχουν συμφωνίες κάτω από τα τραπέζια. Για ποιο κράτος δικαίου, για ποιά δικαιοσύνη, για ποιά κοινωνική εύνοια και για ποιά τήρηση νόμων κάνουμε λόγο.

Πραγματικά νιώθουμε τόσο αηδία για το όλο σκηνικό που έχει στηθεί, που δεν νιώθουμε το λόγο να γράψουμε τίποτα παραπάνω.

Τα έχουμε πει και παλιότερα και τώρα, δεν βλέπουμε κανένα να έχει όρεξη να κάτσει στο τραπέζι και συζητηθεί το θέμα.

Να βρούμε μια κοινή γραμμή σαν οπαδοί, να βρούμε τρόπους να πιέσουμε τις καταστάσεις...

Είναι απέλπιδες οι οποιεσδήποτε προσπάθειες που γίνονται... Το κλείνουμε το κεφάλαιο αυτό σεβόμενοι τους εαυτούς μας.

Σαν φόρο τιμής στον παρελθόν, γιατί το μέλλον του οπαδού είναι ζοφερά μαύρο.

Η αυλαία έπεσε, τα εύσημα μας στους συντελεστές του έργου που το έστησαν τόσο ωραία.

Θα είναι περήφανοι οι αρχαίοι συγγραφείς για τους νέους συγγραφείς του κρατικού μηχανισμού.

Για την υπογραφή...
blog.1925.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: