18/7/17

Ντύνομαι κάσουαλ, είμαι ούλτρας! Σιγά μην είσαι…


Καθημερινά στο ιντερνέτ βλέπουμε όλο και περισσότερες διαφημίσεις (προτεινόμενες δημοσιεύσεις) από μαγαζιά και «εταιρείες» που πουλάνε υλικό για οπαδούς. Τι υλικό; Τα πάντα! Μοστράροντας ο καθένας το δικό του λογότυπο και πατώντας όλοι μαζί πάνω σε μία κουλτούρα πολλών ετών. Πατώντας πάνω σε μία ολόκληρη ιδεολογία, αυτή των ULTRAS, αλλά και σε έναν τρόπο ντυσίματος – στιλ που πηγάζει από συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες και έχει ιστορικά υπόβαθρα δεκαετιών.

Πέραν όμως από το ιντερνέτ, τα τελευταία χρόνια αρχίζουμε και το συναντάμε ολοένα και περισσότερο και στα γήπεδα. Βλέπεις, κυρίως πιτσιρικάδες – οι οποίοι και έχουν ουσιαστικά βομβαρδιστεί από αυτά τα μαγαζιά, ή δεν έχουν άμεση πρόσβαση σε υλικό των συνδέσμων  – να φοράνε «μάρκες» οι οποίες καπηλεύονται – χωρίς εισαγωγικά – όλο το κίνημα και νοοτροπία των ultras, πουλώντας κυρίως μπλούζες με λογότυπα «Ultras» σε διάφορες αποχρώσεις καλύπτοντας όλο το φάσμα των οπαδών που θέλουν να δείξουν ότι είναι κάτι… το οποίο δεν είναι φορώντας μία στάμπα!

Μόδα είναι θα… έχει πέραση

Μπλούζες, T-shirt, καπέλα, φούτερ, full face και άλλα αξεσουάρ, αντιγραμμένα, κοπιαρισμένα από γκρουπ της Ελλάδας ή του εξωτερικού, πωλούνται ανεξέλεγκτα… ACAB, no pyro no party, father to son, Hooligans, casual, support your local everything, σιδερογροθιές, φωτιές και μαχαιροπίρουνα, όλα στο βωμό της πελατείας των απανταχού πιτσιρικάδων που θέλουν να φοράνε κάτι που θα τους κάνει να φαίνονται «δύσκολοι». Η μάρκα «Hooligans» ήταν μία από τις πρώτες εταιρείες που αναπτύχθηκε στο εξωτερικό. Η ιδέα ήταν καλή, για να ακολουθήσουν κι άλλες και εγχώριες. Ultras μάρκα με μαγαζιά να επεκτείνονται  πουλώντας κόπιες – όχι φθηνά – που σχετίζονται με φιλίες οπαδών, αλλά και κόπιες από μεγάλα ευρωπαϊκά γκρουπ ultras που δεν έχουν ιδέα ότι κάποιος θησαυρίζει στο όνομα τους. Η μόδα αλλά κυρίως η ευκολία στο να βρει κάποιος υλικό – έστω και μούφα – εν γνώσει του ή όχι, είναι αυτό που έχει κάνει αυτά τα μαγαζιά – ον λάιν ή μη – κερδοφόρες επιχειρήσεις. Ultras wear, PB wear, Athens something, hooligan style, είναι μερικά παραδείγματα – εντάξει βάζω τα ονόματα στο περίπου – που πίνουν στο όνομα του νέο – οπαδού, του ιντερνετόπληκτου…

Ας κάνουμε ξεκάθαρο το εξής…

Φίλε οπαδέ, εσύ που μπορεί να διαβάσεις αυτές τις γραμμές και αφήνεις τα λεφτά σου – που το πιο πιθανό είναι να τα βρίσκεις δύσκολα – σε όλους αυτούς, έχουμε να σου πούμε ότι… είναι δικαίωμα σου να το κάνεις. Πίστεψε όμως ότι ούτε σε ανεβάζουν στην εκτίμηση κάποιου στο πέταλο, ούτε και σε ανεβάζουν στη βαθμίδα των οπαδών ή των χουλιγκάνων. Θα μπορούσαμε να πούμε το αντίθετο… Φοράς μια αντιγραφή. Φοράς κάτι το οποίο δεν αντιπροσωπεύει ούτε εσένα αλλά ούτε και αυτούς από τους οποίους κλάπηκε ουσιαστικά… Τα μαγαζιά αυτά δεν βγάζουν κάτι δικό τους ούτε έχουν τη στοιχειώδη φαντασία να δημιουργήσουν κάτι ωραίο. Η «Ηooligans» ήταν μια μάρκα η οποία τουλάχιστον έφερε κάτι καινοτόμο τότε – μαζί με 1-2 άλλα brand – για να μετατραπεί το θέμα σε μία μεγάλη ανά την Ευρώπη μπίζνα. Προσοχή! Υπάρχουν μαγαζιά που δουλεύουν με γκρουπ οπαδών, με συνδέσμους, φτιάχνουν υλικό και προσπαθούν να δημιουργήσουν κάτι καλό. Σε συνεργασία όμως και εν γνώσει των οπαδών. Είναι τελείως διαφορετικό να πασχίζεις για το μεροκάματο σωστά και τελείως διαφορετικό να κλέβεις τον ιδρώτα ή την καύλα του άλλου…

Η ιστορία του casual δεν είναι αυτή που φαντάζεσαι


Δεν αρκεί να κράζουμε, ας πούμε και κάτι για να μαθαίνουμε. Η μόδα του casual clothing δεν είναι καινούργια στην Ελλάδα και κυρίως στην Ευρώπη. Ακόμη και οίκοι μόδας έχουν υιοθετήσει το στυλ αυτό με το δικό τους τρόπο. Όλο και περισσότεροι οπαδοί ντύνονται κάσουαλ, φορώντας συγκεκριμένες μάρκες και συγκεκριμένο στιλ ντυσίματος…  Παπούτσια adidas, ειδικά ρετρό μοντέλα, όπως τα samba, Fred Perry και Stone Island, NB και ST, North Face, είναι μερικές από αυτές που φοριούνται κατά κόρον στα Ευρωπαϊκά γήπεδα και δρόμους… Φωτογραφίες, στιλάκια, γνώστες και μη. Όλοι μαζί στο να ντυθούμε με ένα στιλ – όμορφο για άλλους και για εμάς – αλλά και λίγο υποκριτικό! 
Γιατί; Πόσοι γνωρίζουν πως ξεκίνησε το στιλ αυτό;

Στη δεκαετία του 80’ στην Αγγλία ο χουλιγκανισμός βρίσκεται στο αποκορύφωμά του. Firms, Mobs και hooligans, που περιλαμβάνουν skinheads, Mods, punks, αλκοολικούς και εργάτες, καταλαμβάνουν τα γήπεδα και ακολουθούν την ομάδα παντού. Η Θάτσερ προσπαθεί να τους ξεριζώσει. Όλοι ντυμένοι περίεργα… Χρώματα, καρφιά, ξυρισμένοι, μαλλιάδες, βρίσκονται στο περιθώριο αλλά ταυτόχρονα και στο στόχαστρο της Scotland yard και των αστυνομικών…  Μπορεί να κατάφερναν ακόμη και με τεχνάσματα να προσεγγίζουν τα γήπεδα – όπως οι ICF της West Ham -  αλλά ήταν οι πρώτοι που συλλαμβάνονταν πριν ή και μετά από επεισόδια εξαιτίας της εμφάνισης τους. Ακόμη  κι αν δεν είχαν κάνει κάτι. Είναι παγκόσμιο φαινόμενο άλλωστε ότι η εμφάνιση παίζει ρόλο… Οι οπαδοί κυρίως της Liverpool και της Manchester United αρχικά, αφού αυτοί ταξίδευαν στο εξωτερικό για αγώνες, αλλά και οι υπόλοιποι στη συνέχεια, κυρίως λόγω εθνικής ομάδας, βρήκαν έναν εύκολο και κυρίως οικονομικό τρόπο να μην μπλέκουν με την αστυνομία… Απαλλοτρίωναν μαγαζιά ανά την ευρώπη με ακριβές μάρκες… Έτσι, σιγά – σιγά, στην Αγγλία έβλεπες ομάδες χούλιγκαν ντυμένοι με Burberry, Sergio Tacchini, με Stone Island, Adidas… Ήταν αδιανόητο για την εποχή, να συνδυάσει το μυαλό των αρχών ότι οι χούλιγκαν φοράνε καθώς πρέπει ρούχα, καρό πουκάμισα Fred Perry και καινούργια ακριβά ρούχα. Έτσι οι κάμερες εστίαζαν αλλού… Φυσικά δεν άργησαν να το καταλάβουν αλλά πλέον το Casual Clothing ήταν must! Η συνέχεια ήταν αναπόφευκτη ανά την Ευρώπη – η οποία χωρίς ιντερνέτ και facebook – σιγά σιγά αφομοίωσε το στιλ…

Σήμερα, το στιλ συνεχίζεται με διάφορες παραλλαγές αλλά με μία κύρια και ουσιαστική διαφορά. Πλέον ο οπαδός που θέλει να δείξει ότι είναι το αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του casual παίζει να πληρώσει από 200 μέχρι κι 500 ευρώ για να ντυθεί και – ίσως όχι όλοι – να δειχθεί… Το ντύσιμο το ίδιο μεν, αλλά η ουσία και ο λόγος άλλοι τελείως!



Δεν υπάρχουν σχόλια: